Αλληλεγγύη και ανθρωπιά

Ήταν τότε που έχασε τη δουλειά του. Κάθε πρωί έβγαινε έξω να πάρει αέρα, το σπίτι δεν τον χώραγε. Μια μέρα έφτασε έξω από το νοσοκομείο και, χωρίς να το σκεφτεί, μπήκε μέσα. Θυμάται τώρα πως έκατσε σε ένα άδειο παγκάκι κάτω από ένα δέντρο, στο προαύλιο, στητός, με τα χέρια σταυρωμένα και κάποια στιγμή ένιωσε το πρόσωπό του να μουσκεύει από δάκρυα. Έτσι βουβός κι ακίνητος έκλαψε ώρα πολύ, ώσπου ένιωσε πως δεν θέλει άλλο και επέστρεψε σπίτι του. Το επόμενο πρωί, σηκώθηκε, ντύθηκε και ξεκίνησε πάλι για το νοσοκομείο.

Η διαδρομή από το σπίτι στο νοσοκομείο έγινε η καθημερινή ρουτίνα του. Συνεσταλμένος από τη φύση του, στην αρχή καθόταν παράμερα και παρατηρούσε τον κόσμο που μπαινόβγαινε: τι φορούσαν, πώς περπατούσαν, πώς έμοιαζαν. Απεγνωσμένοι, αδιάφοροι, χαρούμενοι, έκλαιγαν, ή είχαν μόλις κλάψει; Έστηνε αφτί να ακούσει τις συζητήσεις τους, να μάθει το λόγο που βρίσκονταν εκεί. Ποιοι έμπαιναν στο ξωκλήσι, οι νέοι ή οι γέροι; Κάθονταν ώρα, προσεύχονταν, παρακαλούσαν τον Θεό να τους λυπηθεί; Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που πάλευαν με την αρρώστια, το θάνατο και την απώλεια, του προκαλούσαν μια ανακουφιστική θλίψη.

Οι τραγικές ιστορίες που επινοούσε έκαναν τους συνομιλητές του να μη νιώθουν τόσο μόνοι, τόσο μοναδικά άτυχοι.

Σιγά-σιγά ξεθάρρεψε. Άρχισε να συχνάζει στην καφετέρια όπου ήταν πιο εύκολο να πιάσει κουβέντα. Συνειδητοποίησε πως οι άνθρωποι, όταν βρίσκονται στην ανάγκη, ανοίγονται πιο εύκολα. Και αυτός ήταν εκεί να τους ακούσει. Τους πρόσφερε παρηγοριά, κατανόηση, συμπαράσταση, συνέπασχε με το προσωπικό δράμα της κάθε οικογένειας. Βίωνε, φυσικά, κι αυτός το δικό του δράμα. Κάθε φορά διαφορετικό. Σε όσους είχαν άνθρωπο στα τελευταία του, διάλεγε να διηγηθεί μια ιστορία βαριά, αδιέξοδη, χωρίς καλό τέλος. Κανείς δεν ήξερε τι περνούσε, τους έλεγε βουρκωμένος, πόσο έχει υποφέρει τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της ασθένειας της μητέρας του, της αδερφής του, της γυναίκας του, κάθε φορά ο πρωταγωνιστής άλλαζε και οι τραγικές ιστορίες που επινοούσε έκαναν τους συνομιλητές του να μη νιώθουν τόσο μόνοι, τόσο μοναδικά άτυχοι.

Με κάποιους συνδέθηκε πιο στενά. Τους συμπαραστάθηκε σαν να ήτανε δικός τους άνθρωπος και κάθε μέρα περίμενε με αγωνία να μάθει νέα. Κάποιοι γίνονταν καλά και έβγαιναν από εκεί μέσα, κάποιοι όχι. Ό,τι όμως κι αν συνέβαινε στο μακάβριο κόσμο του νοσοκομείου, όταν επέστρεφε σπίτι, ένιωθε σα να είχε μόλις βγει από ένα καθαρτικό μπάνιο που απομάκρυνε κάθε κακή σκέψη και διάθεση.

Μια μέρα βροχερή και με πολύ κρύο, αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα και να μπει στους θαλάμους. Προτίμησε να ξεκινήσει με την παθολογική κλινική, στη δυτική πτέρυγα, όπου τα περιστατικά θα ήταν πολλά και θα περνούσε απαρατήρητος. Ήταν ημέρα εφημερίας με μεγάλη κινητικότητα και στους βαμμένους με μπεζ λαδομπογιά τοίχους αναπηδούσε μια συνεχής βοή από ανθρώπινες φωνές και ομιλίες. Εκεί μέσα μύριζε οξυζενέ και κλεισούρα. Τα κρεβάτια ήταν όλα πιασμένα, οι τηλεοράσεις έπαιζαν στη διαπασών, οι νοσηλεύτριες πηγαινοέρχονταν και τα ανατομικά τους τσόκαρα έβγαζαν ένα πνιχτό ήχο πάνω στο μωσαϊκό. Του φαινόταν πως σε κάθε δωμάτιο εκτυλισσόταν μια διαφορετική εκδοχή του ίδιου έργου κι εκείνος, που στην πραγματικότητα δεν είχε καμία δουλειά να βρίσκεται εκεί, ένιωθε πως δεν μπορούσε να είναι πουθενά αλλού.

Συνειδητοποίησε πως οι άνθρωποι, όταν βρίσκονται στην ανάγκη, ανοίγονται πιο εύκολα. Και αυτός ήταν εκεί να τους ακούσει. Τους πρόσφερε παρηγοριά, κατανόηση, συμπαράσταση…

Περνούσε από το δωμάτιο 302 όταν τον είδε. Η πόρτα ήταν ορθάνοιχτη. Ήταν ο μόνος που δεν είχε επισκέπτες και από το κρεβάτι του, που ήταν δίπλα στο παράθυρο, κοιτούσε ανέκφραστος την απέναντι, ανακαινισμένη πτέρυγα. Ήταν πολύ γέρος, αποστεωμένος, με ρουφηγμένα μάγουλα και τα χείλια του ήταν μια λεπτή, ευθεία γραμμή. Με λίγα, ανάκατα κάτασπρα μαλλιά και χέρια αδύνατα σαν καλάμια, φορούσε μόνο μια άσπρη φανέλα, παρ’ όλο το κρύο.

Δεν ήξερε γιατί, αλλά μόλις τον είδε του ήρθε στο μυαλό εκείνος ο γλωσσοδέτης που έλεγε όταν ήταν μικρός, 5-6 χρονών και καμάρωνε που τα κατάφερνε, «άσπρη πέτρα ξέξασπρη κι απ’ τον ήλιο ξεξασπρότερη» και μαζί η ξεθωριασμένη εικόνα του εαυτού του, ένα μεσημεριάτικο καλοκαίρι στο σπίτι των παππούδων, να φορά μια λευκή φανέλα και ένα λευκό βρακί και να τρέχει άσκοπα εδώ και εκεί, επαναλαμβάνοντας ξανά και ξανά αυτά τα λόγια.

Εκείνη τη μέρα η επιστροφή στο σπίτι δεν συνοδεύτηκε από τη γνωστή ανακούφιση. Αντίθετα, ένιωθε εκνευρισμένος. Δεν έφαγε και ο ύπνος του ήταν ταραγμένος, και με την έναρξη του πρωινού επισκεπτηρίου ήταν έξω από το δωμάτιο 302. Θυμάται, τώρα, πως μπήκε μέσα και η καρδιά του χτυπούσε δυνατά με την απόφασή του, το θράσος του, και πλησίασε στο κρεβάτι του ηλικιωμένου άντρα που έμοιαζε να κοιμάται.

Θυμάται επίσης πως μια γυναίκα του απηύθυνε τον λόγο, του είπε «είστε συγγενής του κυρίου; Καλά κάνατε και ήρθατε, τόσες μέρες εδώ δεν έχει έρθει κανένας να τον δει» και αυτός της απάντησε με ένα καθησυχαστικό χαμόγελο «ναι, είμαι ο γιος του, ήρθα κατευθείαν από το αεροδρόμιο, μένω βλέπετε στο εξωτερικό και οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις δεν μου επέτρεψαν να έρθω νωρίτερα, τώρα όμως είμαι εδώ». Και με αυτήν την τρελή, παράλογη τροπή που έδωσε ο ίδιος στα πράγματα, απόκτησε ξανά έναν πατέρα, έναν πατέρα που δεν έμοιαζε με τον δικό του, που δεν μπορούσε να μιλήσει πια, αλλά που ήταν μόνος, χωρίς κανέναν να τον φροντίζει.

Του έφερε από το σπίτι πιτζάμες και τη ζεστή μπλε ρόμπα που ο πραγματικός του πατέρας συνήθιζε να φορά όταν διάβαζε στο σαλόνι, σταυροπόδι και πάντα με το ένα χέρι στο στήθος. Κάθε μέρα του αγόραζε νόστιμα φαγητά, λιχουδιές όπως πατάτες τηγανητές, μπιφτέκια και κοτόπουλα σχάρας, τα έκοβε κομματάκια μικρά, τα έλιωνε σχεδόν με το πιρούνι και τον τάιζε στο στόμα με προσοχή, γιατί ο άγνωστος, ηλικιωμένος άντρας δεν είχε πολλά δόντια και το εγκεφαλικό δυσκόλευε την κατάποση. Γι’ αυτό του έδινε και νερό με καλαμάκι, να μην πιει μεγάλη γουλιά και πνιγεί. Του πήρε σφουγγάρι, σαπούνι πράσινο, όχι γιατί ήταν φτηνότερο αλλά γιατί φαντάστηκε πως, λόγω ηλικίας, με αυτό θα είχε συνηθίσει να πλένεται και με μια μικρή λεκάνη με χλιαρό νερό κάθε τόσο τον έκανε μπάνιο, ύστερα του έτριβε το σώμα με αμυγδαλέλαιο και του φόραγε καθαρά εσώρουχα.

Στην αρχή, ο γέρος ήταν καχύποπτος απέναντι σε αυτόν τον νεαρό άντρα που εμφανίστηκε από το πουθενά και παρίστανε τον γιο του. Καθώς δεν μπορούσε πια να μιλήσει, αντιδρούσε με το βλέμμα και η φωνή του έβγαινε από το λαρύγγι του ακατέργαστη, δίχως λέξεις, κυματιστή και φοβισμένη. Σιγά-σιγά όμως ησύχασε, γιατί ο ξένος άντρας ήταν επίμονος, καθησυχαστικός και τον φρόντιζε, το δίχως άλλο. Τις πρώτες μέρες, έσκυβε προς το μέρος του και του έλεγε ψιθυριστά, να μην τους ακούσουν οι άλλοι, πως ήθελε να τον βοηθήσει, έτσι μόνος που ήταν, χωρίς κανέναν, πως δεν ζητούσε τίποτα για αντάλλαγμα και πως θα ερχόταν κάθε μέρα και για όσο χρειαζόταν.

Με αυτή την τρελή, παράλογη τροπή που έδωσε ο ίδιος στα πράγματα, απόκτησε ξανά έναν πατέρα, έναν πατέρα που δεν έμοιαζε με τον δικό του…

Και με τον καιρό, την ώρα που του χτένιζε τα μαλλιά, ή τον τάιζε στο στόμα, άρχισε, δειλά-δειλά, να του λέει ιστορίες από τη ζωή του. Ψιθυριστά κι αυτές, κοντά στο αυτί του μιλούσε. Κι ο ηλικιωμένος άντρας τον κοίταζε με βλέμμα που όλο και μαλάκωνε, γινόταν πιο γλυκό, τον καταλάβαινε και τον συμπονούσε. Έτσι δέθηκαν οι δυο τους, με λόγια και πράξεις από τη μια πλευρά, και βλέμματα αγάπης και ευγνωμοσύνης από την άλλη. Θυμάται τώρα πως, μια μέρα, ο γέρος του έσφιξε το χέρι με όση δύναμη του είχε απομείνει και τα χείλια του άνοιξαν σε ένα αδιόρατο χαμόγελο και τα μάτια του κοκκίνησαν και ήταν υγρά.

Και θυμάται και εκείνη την άλλη μέρα που έξω λυσσομανούσε ο αέρας κι έκανε κρύο πολύ, κι έβρεχε και οι δρόμοι είχαν αδειάσει και στο νοσοκομείο οι επισκέπτες ήταν μόνο οι απαραίτητοι, θυμάται πως μπήκε στο δωμάτιο και το κρεβάτι ήταν άδειο και ο ηλικιωμένος δεν ήταν εκεί και πώς να ρωτήσει τι έγινε, ως υποτιθέμενος γιος θα έπρεπε να ξέρει, και βγήκε τρέχοντας έξω και ύστερα από αυτό δεν υπήρχε πια κανένας λόγος να ξαναπάει στο δωμάτιο 302 της δυτικής πτέρυγας, το κρεβάτι άδειασε για λίγο μέχρι να έρθει κάποιος άλλος, κι εκείνος βρέθηκε πάλι στο προαύλιο, στο παγκάκι κάτω από το δέντρο, στητός, με τα χέρια σταυρωμένα να κοιτάει ευθεία μπροστά και να νιώθει τα δάκρυα να κυλούν στα μάγουλά του καυτά, άλλη μια φορά, μόνο που αυτή τη φορά δεν ήταν όπως τις προηγούμενες, γιατί τώρα, δίπλα στην απώλεια που μέχρι τότε τον όριζε, είχε φωλιάσει και κάτι άλλο, κάτι καλό που του ζέσταινε το μέσα του και έτσι άφησε αυτό το νέο, αχαρτογράφητο συναίσθημα να τον καταλάβει, ώσπου δεν ένιωθε πια την παγωμένη βροχή και το κρύο.

Περί ψυχής.... (Διαβάστε για την αξία του πολυτιμότερου δώρου, του πολυεύσπλαχνου Τριαδικού Θεού, προς τον άνθρωπο)

Λέει ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός:

Εκείνοι που υπερηφανεύονται για τα καλά τους έργα και αγνοούν την πίστη στον Θεό μοιάζουν με λείψανα νεκρών, τα οποία είναι μεν ενδεδυμένα με ωραία ενδύματα, αλλά δεν έχουν αίσθηση των ωραίων ενδυμάτων.

Δηλαδή ποιό είναι το όφελος για τον άνθρωπο, όταν έχει ψυχή "ντυμένη" με αγαθά έργα, αλλά η ψυχή του είναι νεκρή; Τα έργα γίνονται με την ελπίδα αμοιβής και βραβείων. Άν λοιπόν αγνοείς Εκείνον, ο οποίος προκηρύσσει τα βραβεία, τότε για ποιόν αγωνίζεσαι;

Όπως δηλαδή οι άνθρωποι πρέπει να είναι ζωντανοί και μετά να τρώνε, έτσι πρέπει να προηγείται της ζωής μας, η ελπίδα στον Χριστό και μετά η ελπίδα αυτή να τρέφεται με αγαθά έργα, διότι εκείνος που τρώει είναι δυνατόν να ζήσει αρκετό διάστημα και χωρίς τροφή, ενώ εκείνος που δεν έχει ζωή, δεν είναι δυνατόν να φάει. Κι εκείνος ο οποίος κάνει μεν καλά έργα, αλλά χωρίς ελπίδα στον Θεό, δεν είναι δυνατόν να κερδίσει την αιώνιο ζωή.

Εκείνος ο οποίος έχει πραγματική πίστη στον Θεό, ακόμη κι άν δεν κάνει καλά έργα, είναι δυνατόν να αξιωθεί της αιωνίου ζωής και της Βασιλείας των Ουρανών.

Κανείς, χωρίς πίστη στον Χριστό, δεν κέρδισε, δεν κερδίζει και δεν θα κερδίσει την αιώνιο ζωή. Μόνο ο ληστής πίστεψε στον Χριστό και κέρδισε τον Παράδεισο.

Ο Κορνήλιος ήταν γνωστός για τις ελεημοσύνες και τις προσευχές του, αλλά δεν γνώριζε τον Χριστό. Όμως ο οφθαλμός της αλήθειας, ο μέγας Κριτής, είδε ότι καλά ήταν τα έργα του, αλλά χωρίς την πίστη προς τον Χριστό ήταν νεκρά, έστειλε τον άγγελό Του, ώστε να τον στεφανώσει και με την πίστη. Λέει λοιπόν πρός αυτόν ο άγγελος:

- Κορνήλιε,......οι προσευχές σου και οι ελεημοσύνες σου ανέβηκαν ως μνημόσυνο ενώπιον του Θεού κι έγιναν αιτία να σε θυμηθεί ο Θεός.
-Μα άγγελέ μου άν η προσευχή μου εισακούσθη από τον Θεό και οι ελεημοσύνες μου έγιναν δεκτές, τι μου λείπει ακόμη, ώστε να είμαι δίκαιος;
-Στείλε κάποιον στον Ιόππην και προσκάλεσε στο σπίτι σου τον Σίμωνα ο οποίος λέγεται Πέτρος κι ο οποίος όταν έρθει θα σε διδάξει εκείνα που πρέπει να γνωρίζεις για να σωθείς κι εσύ κι η οικογένειά σου.

Άν λοιπόν με εκείνα που δίδαξε ο Πέτρος τον Κορνήλιο σώζεται αυτός και η οικογένειά του, αυτό σημαίνει ότι δεν ήταν δυνατόν να σωθεί μόνο με τα καλά του έργα, άν την σωτηρία αυτή δεν την εξασφάλιζε η πίστη δια μέσου των έργων.

Λέγεται ότι κάποιος φιλόσοφος ειδωλολάτρης, ο οποίος μπήκε σε ένα πλουσιόσπιτο, που έλαμπε από το χρυσάφι και την ωραιότητα των μαρμάρων και των στύλων και το πάτωμα ήταν στρωμένο με πολυτελέστατους τάπητες, έφτυσε κατά πρόσωπο τον οικοδεσπότη. Όταν τον ρώτησαν για ποιό λόγο το έκανε αυτό, απάντησε ότι δεν ήταν δυνατόν να φτύσει κάπου αλλού, για να μη λερώσει τον πλούσιο στολισμό του σπιτιού.

Βλέπουμε λοιπόν πόσο καταγέλαστος είναι αυτός, που καλλωπίζει μόνο το εξωτερικό του και πόσο περιφρονείται από εκείνους, που είναι σκεπτόμενοι. Όταν καλλωπίζεις τοίχους και την ψυχή σου την αφήνεις να φοράει κουρέλια, όταν την αφήνεις φτωχή, πεινασμένη, γεμάτη πληγές πώς θα την παρουσιάσεις στον Χριστό;

Άν χάσεις χρήματα, μπορείς αργότερα να βγάλεις ξανά χρήματα, άν γκρεμιστεί το σπίτι σου, μπορείς να ξαναχτίσεις ένα άλλο. Άν χάσεις οποιοδήποτε υλικό αγαθό, θα μπορέσεις πάλι να το ξαναποκτήσεις. Άν όμως χάσεις την ψυχή σου, άλλη ψυχή δεν θα μπορέσεις να αποκτήσεις. Ακόμη και άν όλος ο κόσμος είναι δικός σου, ακόμη κι αν είσαι πλανητάρχης και έχεις τα τρισεκατομμύρια όλης της γης δεν θα μπορέσεις ποτέ να αγοράσεις μία ψυχή.

Ακόμη, όσον αφορά το σώμα, και βασιλιάς όλης της γής να είσαι και να φοράς όλα τα βασιλικά στέματα και να κρατάς τα ολόχρυσα σκήπτρα στο κάθε βήμα σου, όταν έχεις αθεράπευτη ασθένεια κι ολόκληρο το βασίλειό σου να δώσεις δεν σώζεσαι και πεθαίνεις. Φαντάσου λοιπόν πόσο πιό χρήσιμη είναι η ψυχή, που θα πρέπει να παραδώσουμε στον μεγάλο Κριτή, τον Ιησού Χριστό.

Ο καλός Θεός μας τα έδωσε όλα διπλά, δύο μάτια, δύο αυτιά, δύο χέρια, δύο πόδια. Και το έκανε αυτό, ώστε εάν το ένα πάθει κάτι να μπορούμε να εξυπηρετήσουμε τις ανάγκες μας με το άλλο.

Ψυχή όμως μας έδωσε μόνο ΜΙΑ. Άν την χάσουμε....;;;;

Όταν μια ψυχή κυριευτεί από την φιλοχρηματία, την αχαριστία, την αδικία....., γίνεται δούλη του άλλου κυρίου, ο οποίος επιβάλλει σ' αυτή να κάνει πράγματα ακριβώς αντίθετα από τον Δημιουργό Θεό.

Η ψυχή η οποία θα απελπιστεί τελείως για την σωτηρία της δεν απέχει και πολύ από την παραφροσύνη, αλλά αφού παραδώσει τα χαλινάρια της σωτηρίας της στις παράλογες επιθυμίες, παρασύρεται παντού και γίνεται ανυπόφορος σε όλους όσους συναναστρέφεται και την αποφεύγουν μεν όλοι, κανείς όμως δεν τολμάει να την συγκρατήσει και τρέχει σε κάθε σημείο, όπου υπάρχει κακία, μέχρι να φτάσει στο βάραθρο της απώλειας, στο οποίο γκρεμίζει κυριολεκτικά την σωτηρία της.

Ψυχή η οποία η οποία έγινε άσπλαχνος και κάνει συμφωνία με την αμαρτία, προσθέτει ακόμη περισσότερο στην ασθένειά της. Όπως δηλαδή ο χοίρος όταν κυλιέται στην λάσπη ευχαριστιέται, έτσι και η ψυχή όταν κυριευτεί εξολοκλήρου από την κακή συνήθεια, δεν αντιλαμβάνεται την δυσωδία των αμαρτιών της.

Κι όπως η γή όταν δεν ποτιστεί από την βροχή, όσο σπόρο κι άν ρίξει κανείς σ' αυτή δεν είναι δυνατόν να δώσει καρπούς, έτσι και η ψυχή άν δεν φωτιστεί προηγουμένως από τις άγιες Γραφές, δεν είναι δυνατόν να παρουσιάσει κάποιο καρπό αρετής, έστω κι άν χίλια λόγια σπείρει κανείς σ' αυτή. Κι όπως η γη άν δεν σπέρνεται και δεν φυτεύεται, απλά δίνει χόρτα, έτσι και η ψυχή όταν δεν έχει να κάνει κάτι από τα αναγκαία, επειδή δεν μπορεί να μένει αργή, αλλά οπωσδήποτε θέλει να κάνει κάτι, παραδίνεται στην εκτέλεση πονηρών έργων.

Διότι όπως είναι η φλεγμονή για τα σώματα, το ίδο είναι η αλαζονεία για την ψυχή, και την αλαζονεία ακολουθεί συνήθως η επιθυμία διάπραξης εκείνων, τα οποία δεν πρέπει να κάνει η ψυχή. Και όπως όταν πρόκειται για το σώμα εκείνοι οι οποίοι αδιαφόρησαν για τις μικρές πληγές, έγιναν αιτία να επέλθει στο σώμα ο πυρετός, η γάγγραινα και ο θάνατος, έτσι όταν πρόκειται για τις ψυχές, εκείνοι οι οποίοι αδιαφορούν για τα μικρά αμαρτήματα, φέρουν κατόπιν τα μεγαλύτερα.

Γι' αυτό ο Θεός μας έδωσε σώμα βγαλμένο από την γη, για να ανεβάσουμε κι αυτό στον ουρανό και όχι εξαιτίας του σώματος να γκρεμίσουμε την ψυχή στη γη.

Τι παράξενο πράγμα αλήθεια! Όλοι παρακολουθούν με στόμα ανοιχτό τα ζητήματα της παρούσης ζωής, για τα μέλλοντα όμως ούτε σκέψη περνάει από το μυαλό τους. Και για μεν τα υλικά αγαθά όλοι βιάζονται συνεχώς να τα απολαύσουν, τις ψυχές τους όμως τις αφήνουν να λιώνουν από πνευματική πείνα.

Κι ενώ κάθε μέρα η ψυχή δέχεται χιλιάδες πληγές, οι άνθρωποι αδιαφορώντας γι' αυτήν, η οποία είναι αποξηραμένη και μολυσμένη και ενοχλείται από αμέτρητα κακά, φροντίζουν όσο περισσότερο μπορούν, για την περιποίηση του σώματος.

Και το χειρότερο όλων είναι ότι ύστερα από τόσους κόπους και τόσους ιδρώτες ούτε το θνητόσώμα δεν κάνουν καλύτερο, διότι επέρχεται ο θάνατος, αλλά και την αθάνατο ψυχή, μαζί με το θνητό σώμα, την καταδικάζουν στην αιώνια κόλαση.

Είναι ακατανόητο, όταν μεν πρόκειται για το σώμα, όταν αρρωσταίνουμε να καλούμε γιατρούς να δίνουμε χρήματα και να κάνουμε τα πάντα για να διώξουμε την ασθένεια από πάνω μας, για δε την ψυχή η οποία καθημερινά τραυματίζεται, γκρεμίζεται στην αμαρτία, που με κάθε τρόπο οδηγείται στην απώλεια, να μή λέμε ούτε λέξη και να μη κάνουμε τίποτε για να την σώσουμε.

Δεν πρέπει δηλαδή να κλαίμε εκείνον ο οποίος πάσχει απλώς από γάγγραινα, αλλά εκείνον ο οποίος ενώ και πάσχει από γάγγραινα δεν έχει κανέναν να τον περιποιηθεί. Εκείνος όμως που έχει τον γιατρό του και τον περιποιείται και του αποκόπτει τις σαπισμένες σάρκες και καυτηριάζει τις πληγές για να ζήσει, μπορούμε να πούμε ότι βαδίζει προς την θεραπεία, διότι δεν βλέπουμε τον πόνο τον οποίο προξενεί η αποκοπή των μολυσμένων σαρκών, αλλά την βελτίωση της υγείας, η οποία θα ακολουθήσει μετά τον πόνο.

Την ίδια ασθένεια πρέπει να έχουμε και όταν πρόκειται για την ψυχή. Δεν πρέπει δηλαδή να λυπόμαστε αυτούς οι οποίοι τιμωρούνται, διότι σύρονται προς την ψυχική υγεία, αλλά να πενθούμε και να κλαίμε εκείνους οι οποίοι αμαρτάνουν χωρίς να τιμωρούνται. Διότι εκείνος ο οποίος τρέφει καλές ελπίδες κι έχει θάρρος για την κληρονομιά των μελλόντων αγαθών, αυτός και στον κόσμο τούτο ακόμη, γεύεται την Βασιλεία των Ουρανών, διότι έχει πάντα πίστη στον Ιησού Χριστό και την αγαθή ελπίδα για τα ουράνια αγαθά.

Εκείνοι οι οποίοι ξοδεύουν και φροντίζουν για τον καλλωπισμό των σπιτιών τους και των σωμάτων τους, εκείνοι οι οποίοι ενδιαφέρονται να αποκτήσουν υλικά αγαθά, παραμελούν τον εσωτερικό άνθρωπο και αδιαφορούν για την ψυχή τους, που είναι έρημος και ξηρή και γεμάτη από αράχνες.

Άν όμως αδιαφορήσουν για τον εξωτερικό άνθρωπο και όλη τους την προθυμία την δαπανήσουν για τον εσωτερικό τους κόσμο, τον οποίο θα στολίσουν με κάθε αρετή, η ψυχή των ανθρώπων αυτών θα γίνει κατοικητήριο του Χριστού. Ποιός τότε μπορεί να είναι ευτυχέστερος και μακαριώτερος από εκείνον ο οποίος έχει τον Χριστό ένοικο της ψυχής του;

Εκείνοι οι οποίοι είναι κλεισμένοι στη φυλακή διαρκώς μεν είναι λυπημένοι και συνεχώς υποφέρουν, ιδιαιτέρως μάλιστα κατά την ημέρα εκείνη, που θα οδηγηθούν από τη φυλακή στο δικαστήριο. Εκεί όταν σταθούν μπροστά στο εδώλιο, όπου στέκονται οι κατηγορούμενοι και ακούσουν την αυστηρή φωνή του δικαστή παγώνουν από τον φόβο τους και μοιάζουν σαν νεκροί.

Έτσι συμβαίνει και με την ψυχή του ανθρώπου. όταν στον κόσμο αυτό κάνει αμαρτίες υποφέρει και στενοχωρείται, πολύ περισσότερο όμως πονάει και βασανίζεται, όταν αφού εγκαταλείψει τον κόσμο αυτό, πρόκειται να οδηγηθεί στο φοβερό, εκείνο Δικαστήριο, για να δώσει λόγο για τις πράξεις της. Γι' αυτό πολλές φορές τρέμει και αποσύρεται προς τα πίσω και φοβάται και φρίττει, όταν πρόκειται να αποχωριστεί από το σώμα, διότι τότε είτε είχε κλέψει, είτε είχε πλεονεκτήσει, είτε έγινε εχθρός κάποιου άδικα, είτε οτιδήποτε άλλο κακό έκανε, τότε ξαναγίνεται καινούργιο όλο το πλήθος των αμαρτημάτων και παρουσιάζεται μπρός στα μάτια του να στέκεται σκληρός κατήγορος της συνειδήσεώς του.

Γι' αυτό πλάστηκε από τον Θεό αθάνατη η ψυχή μας, αλλά και το σώμα θα γίνει αθάνατο, για να απολαύσουμε τα ατελεύτητα αγαθά της Ουράνιας Βασιλείας του Τριαδικού Θεού.

Άν όμως μένουμε αφοσιωμένοι στα γήϊνα υλικά αγαθά, ας σκεφθούμε πόσο μεγάλη προσβολή γίνεται σε Εκείνον, ο οποίος μας προσφέρει, ως δώρα τα ουράνια αγαθά, όταν Εκείνος μεν μας προτείνει τα ουράνια, εμείς δε χωρίς να δείχνουμε μεγάλο ενδιαφέρον γι' αυτά, προτιμάμε τα γήϊνα από τα ουράνια.

Άν θέλεις, αγαπητέ αναγνώστη/τρια αυτού του άρθρου, ένοικο της ψυχής σου τον Ιησού Χριστό, από την στιγμή αυτή που διαβάζεις αυτό το άρθρο ξεκίνα να γιατρεύεις τις πληγές της ψυχής σου με ειλικρινή μετάνοια, με εξομολόγηση, με Θεία Κοινωνία και με πίστη στον Μεγάλο Αληθινό Θεό, τον Ιησού Χριστό.

Εγώ εύχομαι να αξιωθούμε όλοι μας να απολαύσουμε τα ουράνια αγαθά, Χάριτι και Φιλανθρωπία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, Ώ η δόξα και το κράτος είς τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Μυστηριώδεις Στήλες Φωτός στο Άγιο Όρος

Κατά καιρούς έχουμε συναντήσει αρκετές φορές ένα περίεργο φαινόμενο και αφορά ανεξήγητους πυλώνες φωτός σε διάφορα μέρη και περιοχές ανά τον κόσμο και, κυρίως, σε γνωστές πυραμίδες…

Τώρα, μία νέα παρατήρηση έρχεται να ταράξει τα νερά καθώς ένα παρόμοιο φαινόμενο γίνεται αντιληπτό στο Άγιον Όρος.

Σχετικώς με τους «πίδακες φωτός» που έχουν δει κατά καιρούς να εκτοξεύονται από κελιά και σκήτες του Αγίου Όρους…

Οι αμερικανικοί δορυφόροι ανιχνεύουν ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ποσότητες κάποιας «άγνωστης» μορφής ενέργειας, η οποία προέρχεται από την χερσόνησο του Άθω !!!

Η άγνωστη αυτή ενέργεια «τρελαίνει» κυριολεκτικά τα όργανα των δορυφόρων και οι Αμερικάνοι προσπαθούν να καταλάβουν περί τίνος πρόκειται !

Προφανώς η πνευματική άσκηση και οι προσευχές των ασκητών «παράγουν» αυτή την φωτεινή άγνωστη μορφή ενέργειας, η οποία δεν είναι ορατή από το ανθρώπινο μάτι – πλην εξαιρέσεων – αλλά «καταγράφεται» από τα όργανα των δορυφόρων.

Να ξέρετε όμως ότι το Άγιον Όρος βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος όλων των ξένων μυστικών υπηρεσιών.

Πολλοί από τους ξένους επισκέπτες στο Όρος είναι πράκτορες μυστικών υπηρεσιών – κυρίως των ΗΠΑ και της Αγγλίας.

Πώς θα αλλάξουν τα αναστημένα σώματα κατά την Δευτέρα Παρουσία; (Μαρτυρία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου)

Μαρτυρία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, στον οποίον ο Θεός αποκάλυψε πώς θα αλλάξουν τα υλικά σώματα και θα αφθαρτοποιηθούν κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού! 

Το κείμενο λήφθηκε από το βιβλίο: "Άγιος Συμεών Ο Νέος Θεολόγος", ο βίος του Αγίου, από τον Νικήτα Στηθάτο, κριτική έκδοση του Αρχιμ Συμεών Κούτσα, Εκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ, σελ. 189-193.

Μια μέρα, καθώς προσευχόταν [ο Αγιος Συμεών] με καθαρότητα και συνομιλούσε με τον Θεό, είδε πως ο αέρας άρχισε να φωτίζει το νου του, και ενώ ήταν μέσα στο κελί του, νόμιζε ότι βρισκόταν έξω, σ’ ανοιχτό χώρο. Ήταν νύχτα, που μόλις είχε ξεκινήσει. Τότε άρχισε να φέγγει από ψηλά όπως το πρωινό ροδοχάραμα- ω των φρικτών οπτασιών του ανδρός!-, και το οίκημα κι όλα τ’ άλλα εξαφανίστηκαν, και νόμιζε ότι δεν ήταν καθόλου σε οίκημα. Τον συνέπαιρνε ολότελα θεία έκσταση αντιλαμβανόμενος καλά με τον νου του το φως εκείνο που του εμφανιζόταν. Αυτό μεγάλωνε λίγο –λίγο κι έκανε τον αέρα να φαίνεται πιο λαμπερός κι αισθανόταν τον εαυτό του μ’ ολόκληρο το σώμα του να βρίσκεται έξω από τα γήινα.

Αλλά επειδή εξακολουθούσε να λάμπει ακόμη περισσότερο εκείνο το φως και του φαινόταν σαν ήλιος που μεσουρανώντας έλαμπε από ψηλά, αισθανόταν σαν να στέκεται στο μέσο του φωτός και ότι ολόκληρος ο εαυτός του μαζί με το σώμα του ήταν γεμάτος από χαρά και δάκρυα λόγω της γλυκύτητας που του προξενούσε η παρουσία του. Παράλληλα έβλεπε ότι το ίδιο φως κατά τρόπο θαυμαστό ήρθε σε επαφή με το σώμα του και σιγά-σιγά διαπερνούσε τα μέλη του. Η έκπληξη αυτής της οπτασίας τον απομάκρυνε από την προηγούμενη θεωρία και τον έκανε να αισθάνεται μόνο αυτό το εξαίσιο πράγμα που συνέβαινε μέσα του. Έβλεπε, λοιπόν, ότι το φως εκείνο σιγά-σιγά εισχωρούσε σ’ ολόκληρο το σώμα του, την καρδιά και τα έγκατά του και τον έκανε ολόκληρο σαν φωτιά και φως. Και όπως προηγουμένως το οίκημα, έτσι και τώρα τον έκανε να χάσει την αίσθηση του σχήματος, της θέσεως, του βάρους και της μορφής του σώματος και σταμάτησε να κλαίει. Τότε ακούει μια φωνή από το φως να του λέει: «Κατά τον ίδιο τρόπο είναι αποφασισμένο ν’ αλλάξουν οι Άγιοι που θα ζουν και θα βρίσκονται ακόμη εδώ κατά την ώρα της έσχατης σάλπιγγας, κι έτσι μεταμορφωμένοι θ’ αρπαγούν, όπως λέει και ο απόστολος Παύλος».

Για πολλές ώρες όντας ο μακάριος σ’ αυτήν την κατάσταση, ανυμνώντας μυστικά και ακατάπαυστα το Θεό και κατανοώντας τη δόξα που τον περιέβαλλε και την αιώνια μακαριότητα που πρόκειται να δοθεί στους Αγίους, άρχισε να σκέφτεται και να μονολογεί μέσα του: «Άραγε θα ξαναγυρίσω πάλι στην προηγούμενη κατάσταση του σώματος μου ή θα ζήσω έτσι συνέχεια;» 

Μόλις έκανε τη σκέψη αυτή, αμέσως αισθάνθηκε να περιφέρει το σώμα του σαν σκιά ή σαν πνεύμα. Καταλάβαινε ότι είχε γίνει, όπως είπαμε, ολόκληρος με το σώμα του φως χωρίς μορφή, χωρίς σχήμα και άυλο. Και το μεν σώμα του το αισθανόταν ότι υπάρχει, πλην όμως χωρίς υλικές διαστάσεις και σαν πνευματικό. Αισθανόταν δηλαδή να μην έχει καθόλου βάρος ή όγκο κι απορούσε βλέποντας τον εαυτό του που είχε σώμα να είναι σαν ασώματος. Και το φως που λαλούσε μέσα του, όπως και προηγουμένως, του έλεγε και πάλι: «Τέτοιοι θα είναι μετά την ανάσταση στον μέλλοντα αιώνα όλοι οι άγιοι περιβεβλημένοι ασωμάτως με σώματα πνευματικά ή ελαφρότερα και λεπτότερα και πιο αιθέρια ή παχύτερα και βαρύτερα και πιο γεώδη, από τα οποία θα καθορισθεί για τον καθένα η στάση και η τάξη και η οικείωση με το Θεό».

Αυτά όταν άκουσε ο θεοπτικότατος και θεόληπτος Συμεών κι αφού είδε το ανέκφραστο θεϊκό φως κι ευχαρίστησε τον Θεό, που δόξασε το γένος μας και το έκανε μέτοχο της θεότητας και της βασιλείας Του, ξαναγύρισε πάλι στον εαυτό του και βρέθηκε ξανά μες στο κελί του στην προηγούμενη ανθρώπινη φυσική κατάσταση. Όμως με όρκους διαβεβαίωνε εκείνους με τους οποίους είχε θάρρος και φανέρωνε τα μυστικά του, ότι «για πολλές ημέρες αισθανόμουν αυτή την ελαφρότητα του σώματος χωρίς να καταλαβαίνω καθόλου ούτε κόπο, ούτε πείνα, ούτε δίψα».

Επειδή, λοιπόν, με αυτά ενωνόταν μόνο με το Πνεύμα κι ήταν γεμάτος από τα θεϊκά χαρίσματά Του- και φυσικά είχε καθαρίσει και ο ίδιος πλήρως το νου του-, έβλεπε οπτασίες και φρικτές αποκαλύψεις του Κυρίου όπως παλαιά οι Προφήτες. 

Έτσι, έχοντας αποστολική διάνοια, επειδή την ύπαρξή του κατηύθυνε και κινούσε το θείο Πνεύμα, είχε και το χάρισμα του λόγου που έβγαινε από τα χείλη του και, ενώ ήταν όπως κι εκείνοι αγράμματος, θεολόγησε και με τα θεόπνευστα συγγράμματα του διδάσκει τους πιστούς την ακρίβεια της ευσεβούς ζωής. Έχοντας ανέλθει σ’ ένα τέτοιο πνευματικό επίπεδο, αρχίζει να συγγράφει ασκητικούς λόγους κατά κεφάλαια για τις διάφορες αρετές και τα πάθη που αντίκεινται σ’ αυτές, από όσα αυτός έμαθε από την προσωπική του ασκητική ζωή και τη θεία γνώση που του δόθηκε, και περιγράφει με ακρίβεια τη μοναχική ζωή για όσους την ασκούν και έτσι γίνεται για τον ισραηλιτικό λαό των μοναχών ποταμός Θεού γεμάτος πνευματικά νερά.

Πώς θέλουμε να βιώσουμε την ημέρα της κρίσεως την Χάρη τού Θεού, ως "πυρ" ή ως "φως";

 Κάποιοι στη Δύση, πιστεύουν σε έναν θεό σαδιστή, που βασανίζει τους ανθρώπους αιώνια σε μια κόλαση. 

Οι Χριστιανοί όμως στην Ανατολή, πάντοτε γνώριζαν τη σημασία τών αναφορών τής Αγίας Γραφής για την κόλαση και για τον Παράδεισο. 

Ποτέ δεν πίστεψαν σε έναν σαδιστή Θεό. Και πράγματι, οι άγιοι Πατέρες, μας λένε ότι ο Θεός είναι και Παράδεισος και Κόλαση, ανάλογα με τη δικαιοσύνη τού καθενός. Γιατί ο Θεός τους αγαπάει όλους, και όλους θα τους αγκαλιάσει. Όμως δεν θα τον βιώσουν όλοι ως φως. Κάποιοι δεν θα αντέχουν την αγάπη και θα κολάζονται, γιατί έμαθαν μόνο να μισούν.

Όταν μιλάμε για τον Θεό ως φως και φωτιά ταυτόχρονα, συχνά μας ρωτάνε όσοι ανήκουν σε Προτεσταντικές θρησκείες: "Πού το βρήκατε αυτό στην Αγία Γραφή;" Και ενώ βλέπουν ότι πράγματι, ο Θεός δεν είναι δυνατόν να βασανίζει τους ανθρώπους αιώνια, από την άλλη ζητούν Αγιογραφικά εδάφια για να πεισθούν.

(Εμείς οι Χριστιανοί για αρχή θα δώσω ένα απλό παράδειγμα: Άν σε ενημερώσουν ότι αυτό το γεφυράκι που θες να περάσεις αντέχει βάρος 80 κιλά κι εσύ θες να πάρεις  μαζί με τον φορτωμένο γαΙδαρό σου, για να την περάσεις, θα φταίει αυτός που σε ενημέρωσε;).

Εμείς βέβαια ως Χριστιανοί, δεν θεωρούμε απαραίτητο αυτά που πιστεύουμε να βρίσκονται κατ' ανάγκην στην Αγία Γραφή. Όμως για χάρη τους, θα τους το δείξουμε, και από την ίδια την Αγία Γραφή. Έτσι, όχι μόνο θα μπορούν να εγκαταλείψουν άφοβα τη Δυτική βλάσφημη άποψη ενός σαδιστή θεού, αλλά θα δουν ότι αυτά που λέει η Ορθόδοξη Εκκλησία τού Κυρίου, είναι πάντοτε αλήθεια.

Ας αρχίσουμε από τον Ησαϊα.

Ησαϊας 33/λγ΄ 11-16: «…Οι αμαρτωλοί εν Σιών θέλουσι τρομάξει. Τρόμος θέλει καταλάβει τους υποκριτάς, … Τις μεταξύ ημών θέλει κατοικήσει μετά του κατατρώγοντος πυρός; Τις μεταξύ ημών θέλει κατοικήσει μετά των αιωνίων καύσεων;… Ο περιπατών εν δικαιοσύνη… ούτος θέλει κατοικήσει εν τοις υψηλοίς»

Προσέξτε ποιος θα κατοικήσει στις αιώνιες καύσεις!!! Όχι μόνο οι άδικοι, αλλά και οι δίκαιοι! Βλέπετε ότι είναι ο ίδιος τόπος; Και τον τόπο που οι αμαρτωλοί τον φοβούνται, οι δίκαιοι τον θεωρούν «υψηλή κατοικία», τιμητική.

Και τι είναι το "κατατρώγων πυρ"; Θα μας πει

Εβραίους 12/ιβ΄ 29: "και γαρ ο Θεός ημών πυρ καταναλίσκον"Ο ίδιος Θεός όμως που είναι "πυρ", για άλλους είναι "φως". 

Πάλι ο Ησαϊας γράφει γι' αυτό:Ησαϊας 60/ξ΄ 17-20: «Αντί χαλκού θέλω φέρει χρυσίον, και αντί σιδήρου θέλω φέρει αργύριον. Και αντί ξύλου χαλκόν, και αντί λίθων σίδηρον. Και θέλω καταστήσει τους αρχηγούς σου ειρήνην, και τους επιστάτας σου δικαιοσύνην... δεν θέλει είσθαι πλέον εν σοι ο ήλιος φως τής ημέρας, ουδέ η σελήνη δια τής λάμψεως αυτής θέλει σε φωτίζει. 

Αλλ' ο Κύριος θέλει είσθαι εις σε Φως αιώνιον, και ο Θεός σου η δόξα σου... διότι ο Κύριος θέλει είσθαι το αιώνιόν σου φως". Και η λεξη: "δόξα", σημαίνει λαμπρότης. Όπως φαίνεται στο εδάφιο Α΄ Κορινθίους 15/ιε΄ 41: "Άλλη δόξα ηλίου και άλλη δόξα σελήνης και άλλη δόξα αστέρων. Αστήρ γαρ αστέρος διαφέρει εν δόξη". 

Στο εδάφιο όμως τού Ησαϊα που αναφέραμε, γράφει κάτι για υλικά. Παρατηρούμε ότι ο Θεός λέει ότι θα αντικαταστήσει τα κατώτερα και άσημα υλικά, με άλλα, πολυτιμότερα, λαμπρότερα και πιο πυρίμαχα. Τι εννοεί; Ας το δούμε αυτό πιο καθαρά από τον απόστολο Παύλο.

Α΄ Κορινθίους 3/γ΄ 12-15: "Ει δε τις εποικοδομεί επί τον θεμέλιον τούτον, χρυσόν, άργυρον, λίθους τιμίους, ξύλα, χόρτον, καλάμη, εκάστου το έργον φανερόν γενήσεται η γαρ ημέρα δηλώσει ότι εν πυρί αποκαλύπτεται και εκάστου το έργον όποιον εστίν το πυρ δοκιμάσει. Ει τινος το έργον μένει, ό εποικοδόμησεν, μισθόν λήψεται. Ει τινός το έργον κατακαήσεται, ζημιωθήσεται. Αυτός δε σωθήσεται, ούτως δε, ως δια πυρός".

Είναι σημαντικό ότι παρομοιάζονται εδώ τα έργα τού καθενός με διάφορα υλικά. Τα καλά έργα, παρομοιάζονται με πυρίμαχα και πολύτιμα υλικά, που δεν καίγονται. Αντιθέτως, τα κακά έργα, παρομοιάζονται με καύσιμα υλικά. Τότε λοιπόν, το πυρ τής Χάριτος τού Θεού, θα κάψει τα έργα εκείνα που δεν άξιζαν, και αυτός που τα έπραξε, θα ζημιωθεί, γιατί δεν θα έχει να επιδείξει τίποτα που να αξίζει. Είναι όμως σημαντικό, ότι είτε καλά, είτε κακά έργα, όλοι, καλοί και κακοί, θα περάσουν από το ίδιο αυτό δοκιμαστικό Πυρ.

Στο Ζαχαρίας 13/ιγ΄ 9, αναφέρει ότι με τη φωτιά καθαρίζει το πολύτιμο μέταλλο. Εδώ η φωτιά δεν κατακαίει, αλλά καθαρίζει και φωτίζει. Γιατί το μέταλλο όταν το πυρώνεις, γίνεται κι αυτό φως, και λάμπει όπως η φωτιά. Το ξύλο όμως μαυρίζει και κατακαίεται: "Και θέλω περάσει το τρίτον δια πυρός. Και θέλω καθαρίσει αυτούς, ως καθαρίζεται το αργύριον, και θέλω δοκιμάσει αυτούς, ως δοκιμάζεται το χρυσίον..."

Ομοίως και στο παρακάτω εδάφιο, φανερώνεται ότι δίκαιοι και άδικοι, θα περάσουν μέσα από την ίδια φλόγα, αλλά ενώ οι άπιστοι θα νιώσουν τη φωτιά, οι δίκαιοι από το ίδιο αυτό πυρ τού "προσώπου τού Κυρίου, και από τη λαμπρότητά Του" (γιατί "δόξα" σημαίνει "λάμπρότητα"), θα νιώσουν άνεση:

Β΄ Θεσσαλονικείς 1/α΄ 7-9: "και υμίν τοις θλιβομένοις άνεσιν μεθ’ ημών, εν τη αποκαλύψει του Κυρίου Ιησού απ’ ουρανού, μετ’ αγγέλων δυνάμεως αυτού εν πυρί φλογός, δίδοντος εκδίκησιν τοις μη ειδόσιν Θεόν και τοις μη υπακούουσιν τω ευαγγελίω του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, οίτινες δίκην τίσουσιν όλεθρον αιώνιον, από προσώπου του Κυρίου και από της δόξης τής ισχύος αυτού".

Στην Αποκάλυψη, διαβάζουμε για τον Ποταμό τής Χάριτος τού Θεού που εκπορεύεται από τον θρόνο τού Θεού, και αποτελεί αναψυχή ύδατος ζωής για τους δικαίους:

Αποκάλυψις 22/κβ΄ 1,2: "και έδειξέν μοι ποταμόν καθαρόν ύδατος ζωής, λαμπρόν ως κρύσταλλον εκπορευόμενον εκ τού θρόνου τού Θεού και τού Αρνίου. Εν μέσω της πλατείας αυτής και του ποταμού, εντεύθεν και εντεύθεν, ξύλον ζωής ποιούν καρπούς δώδεκα, κατά μήνα έκαστον αποδιδούς τον καρπόν αυτού, και τα φύλλα τού ξύλου εις θεραπείαν τών εθνών".

Όμως αυτός ο ίδιος ποταμός, από τον Δανιήλ περιγράφεται ως "φωτιά":

Δανιήλ 7/ζ΄ 10: «Ποταμός πυρός εξήρχετο και διεχέετο απ’ έμπροσθεν αυτού...»

Πράγματι, εδώ περιγράφεται η διαφορά αντίληψης τής Χάριτος τού Θεού, από τους δικαίους στην πρώτη περιγραφή, και από τους αδίκους στη δεύτερη.

Γιατί κατά τον Ψαλμωδό, το πυρ τού Κυρίου, καταδιαιρείται από τον Κύριο, σε καυστική και φωτιστική ενέργεια, ανάλογα με τα έργα τού δοκιμαζομένου:

Ψαλμός 28/κη΄ 9: «Φωνή Κυρίου διακόπτοντος φλόγα πυρός» (Κατά το Ο΄ ).

Ψαλμός 29/κθ΄ 7: «Η φωνή του Κυρίου καταδιαιρεί τας φλόγας του πυρός» (Κατά το Μασσοριτικό).

Στο χέρι μας λοιπόν είναι, το αν θα βιώσουμε την ημέρα εκείνη την Χάρη τού Θεού ως "πυρ" ή ως "φως". Η επιλογή είναι δική μας.

Δείτε ποιό είναι το δεύτερο μεγάλο ψέμα του σατανά, μετά την εξαπάτηση των πρωτοπλάστων

666 και ...συνειδησιακό άλμα!

Ξαφνικά για τους προδρόμους του Αντιχρίστου, δεν είναι πλέον θέμα της εκκλησίας να μιλήσει ή όχι για τον αριθμό "666" που αιώνες τον χαρακτηρίζεται ως τον αριθμό του θηρίου.

 Δηλαδή με λίγα λόγια μας λένε μην ασχολείστε με το 666. Δεν είναι ο Αντίχριστος που τα αριθμογράμματα θα δείχνουν 666. Ψέματα λέει ο Ιωάννης στην Αποκάλυψη!!!!

Ο άνθρακας 12 αποτελεί το 99% όλων των γνωστών μορφών άνθρακα και είναι ένα ισότοπο του άνθρακα που αποτελείται από 6 νετρόνια 6 πρωτόνια και 6 ηλεκτρόνια (666 ) αποτελεί βασικό δομικό στοιχείο της φύσης αλλά και του σώματος μας και προκαλεί
το συνειδησιακό άλμα της ανθρωπότητας

Λένε ότι η αφύπνηση της αθρώπινης συνείδησης προκαλεί μια μετάλλαξη του "άνθρακα 12" σε "άνθαρκα7", το οποίο δύσκολα μπορεί να ανιχνευθεί ή να παραχθεί τεχνητά, αλλά προκαλεί τη διεύρυνση εκείνη της ανθρώπινης συνείδησης που χαρακτηρίζεται από τη "φωτεινή άλω" γύρω από τις κεφαλές των φωτισμένων ανθρώπων όλης της γνωστής ανθρώπινης παράδοσης. Η μετατροπή του άνθρακα12 σε άνθρακα7 συμβαίνει ουσιαστικά μέσα στον εγκέφαλο του ανθρώπου!

Ουσιαστικά αυτή η αποκάλυψη επιβεβαιώνει από μία ακόμη σκοπιά το γεγονός πως το ίδιο το σύμπαν ωθεί την ανθρωπότητα ολόκληρη σε αυτό που λέμε συλλογικό συνειδησιακό άλμα. 

 (Θυμηθείτε τι είπε ο αρχαίος όφις στην Εύα: Εάν φάτε από αυτό το δένδρο δεν θα πεθάνετε, αλλά θα αυξηθεί η γνώση σας και θα γνωρίζετε τα πάντα και φτάσαμε εδώ  που είμαστε τώρα΄)!

Οι μυήσεις του παρελθόντος δεν λαμβάνουν χώρα πλέον σε ειδικούς χώρους μυστηρίων αλλά γίνονται παντού και ταυτόχρονα σε ολόκληρο τον πλανήτη μας. Το κέντρο του γαλαξία μας στέλνει ιδιαίτερες συχνότητες, το ηλιακό μας σύστημα βυθίζεται για καλά στη ζώνη φωτονίων, ο ήλιος κάτω από αυτές τις επιρροές στέλνει τις συχνότητες εκείνες των ενεργειών που λούζοντας τη Γη προκαλούν τις απαραίτητες μεταλλάξεις για το συνειδησιακό άλμα της ανθρωπότητας!

Ήδη διανύουμε την πορεία προς εκείνη τη μετάλλαξη μας που οδηγεί σε ένα νέο επίπεδο συνείδησης και ξεκλειδώνει μεγαλύτερο μέρος του εγκεφάλου μας, αλλά και ενεργοποιεί νέες ικανότητες και δεξιότητες, όπως αυτές της τηλεπάθειες...

Βέβαια η μετάλλαξη είναι μια δυναμική αλλαγή και όπως είναι λογικό θα πρέπει να αφεθούμε με εμπιστοσύνη στη διαδικασία ώστε να μπορέσουμε να "σηκώσουμε" και να διατηρήσουμε (σαν υλικές υπάρξεις) αυτές τις νέες συχνότητες. 

Ο ρόλος μας δεν πρέπει να είναι παθητικός. Οφείλουμε να βοηθήσουμε το σώμα και το πνεύμα μας να διατηρήσουν αυτό το νέο επίπεδο και αυτό γίνεται με τη συνειδητή ενασχόληση μας με την αρμονία στο πνεύμα, τα συναισθήματα, το σώμα, τη διατροφή κτλ.

Ήδη περνούμε αλλεπάλληλες διαδικασίες εξαγνισμού και κάθαρσης, ώστε να "φύγουν" από πάνω μας τα "προγράμματα" που οδηγούν σε νόσο και εκφυλισμό...

Όλη η αντίσταση αυτών που δεν θέλουν να έχει ολόκληρη η ανθρωπότητα πρόσβαση σε αυτό το άνοιγμα της συνείδησης εκφράζεται ακριβώς με τις πολλές και διαφορετικές μορφές μέσω των οποίων προσπαθούν να εκφυλίσουν και να  σπρώξουν τους ανθρώπους ακόμη πιο μακριά από την υγεία και την αρμονία. 

(Ο Θεός δεν θέλει να μάθετε τα πάντα κι ότι είστε κι εσείς θεοί, είπε ο όφις ο αρχαίος στους πρωτόπλαστους. Το ίδιο ψέμα, πιό σύγχρονο από τους δήθεν καινοτόμους σοφούς μελετητές).

Αγαπητοί χριστιανοί

Μήν απομακρύνεστε από την Εκκλησία του Θεού που την απέκτησεν δια του Ιδίου Αυτού Αίματος, διαβάστε την Αγία Γραφή και ιδιαίτερα την Καινή Διαθήκη και το Πνεύμα το Άγιον θα σας οδηγήσει είς πάσαν αλήθειαν.

Αποκαλύπτω τα χαρακτηριστικά του Αντιχρίστου, ώστε οι πιστοί χριστιανοί την ημέρα που θα έλθει ο υιός της ανομίας και της αμαρτίας, να τον αναγνωρίσουν

Γνωρίζουμε από το Ευαγγέλιο ότι ο λαός του Ισραήλ κατά την μεγάλη του πλειοψηφία και οι αρχιερείς του μαζί, απέρριψαν τον Υιό της Μαρίας, της Υπερευλογημένης Θεοτόκου, ως Μεσσία και Χριστό (εκλεκτό) του Θεού, δι᾽ αυτό και καταδίκασαν τον Ιησού από τη Ναζαρέτ εις θάνατον.

Ο λαός του Ισραήλ και οι Αρχιερείς του, τότε αλλά και έως σήμερα, ανέμεναν και αναμένουν όχι έναν φτωχό και ταπεινό διδάσκαλο ως Μεσσία τους, αλλά έναν ηγέτη-Βασιλέα, έναν εκλεκτό του Θεού, Χριστό του Θεού, που θα αναστήσει το Κράτος του Ισραήλ και θα διώξει τους εχθρούς και κατακτητές του. Ανέμεναν λοιπόν και αναμένουν έναν Ηγέτη- Βασιλέα ελευθερωτή του Ισραήλ.

Επειδή ο Κύριός μας με την διδασκαλία Του και οι μαθητές Του, εκήρυταν ότι ο Μεσσίας είναι ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ, θέλοντας οι Εβραίοι να Τον γελοιοποιήσουν δια των Ρωμαϊκών χειρών, όταν Τον συνέλαβαν, Του φόρεσαν στέμμα από αγκάθια, Του έδωσαν αντί βασιλικού σκήπτρου, κάλαμον και Τον έντυσαν αντί βασιλικού μανδύα, με έναν κόκκινο χιτώνα. Έβαλαν δε και επί του Σταυρού ειρωνευτικά τον τίτλο «Ο Βασιλεύς των Ιουδαίων», δείχνοντας δι᾽ αυτού του τρόπου ότι, εσύ Ιησού που τόλμησες να διεκδικήσεις τον τίτλο του Μεσσία, του Βασιλιά ελευθερωτή και του Χριστού του Θεού, δες τώρα το κατάντημά σου!

Το αυτό πίστευε και ο Πιλάτος, δι᾽ αυτό Τον ερώτησε εάν είναι αυτός ο Βασιλεύς του Ισραήλ. Δι᾽ αυτό επίσης και οι στρατιώτες τον εχλεύαζαν λέγοντάς Του «χαίρε ο Βασιλεύς των Ιουδαίων».

Σύμφωνα με όλα τα ανωτέρω που έχουν καταγραφεί στο Ευαγγέλιο, βλέπουμε ότι οι Αρχιερείς και ο λαός του Ισραήλ περίμεναν Βασιλέα, ως Μεσσία, Σωτήρα του Ισραήλ και όχι έναν ταπεινό και φτωχό Ιησού από τη Ναζαρέτ.

Δι᾽ αυτό και έως σήμερα αναζητούν, όπως οι ίδιοι διδάσκουν, όχι ένα τυχαίο πρόσωπο για Μεσσία τους, αλλά κάποιον ο οποίος θα έχει την δύναμη και την εξουσία ν᾽ απαλλάξει το Ισραήλ από τους κατακτητές και εχθρούς του.

Αυτά δήλωσε εξάλλου και ο Αρχιρραβίνος της Θεσσαλονίκης, με δηλώσεις του που υπάρχουν στο διαδίκτυο.

Άρα υπάρχει πιθανότητα ο Αντίχριστος να είναι πρόσωπο που θα ευρίσκεται σε υψηλές θέσεις και με δύναμη εξουσίας. Μπορεί ακόμη να είναι και γόνος βασιλικός, αφού οι Εβραίοι ανέμεναν και αναμένουν ηγέτη βασιλέα του Ισραήλ.

Οι Εβραίοι επίσης λένε και διδάσκουν και αναμένουν ότι ο Μεσσίας τους, θα είναι παγκόσμιος ηγέτης και θα δημιουργήσει παγκόσμια κυβέρνηση. Έτσι σήμερα εξηγείται το φαινόμενο της αποδόμησης όλων των πολιτικών, οι οποίοι στα μάτια του λαού εξεφτελίζονται και παρουσιάζονται ως ανίκανοι να σώσουν τους λαούς τους.

Η αποδόμηση αυτή έχει στόχο την ανεύρεση ενός σωτήρα της Ανθρωπότητας, ενός παγκοσμίου ηγέτη. Δεν είναι λοιπόν, τυχαία η σημερινή Παγκοσμιοποίηση, ούτε είναι τυχαία η παγκοσμιοποιημένη πλέον οικονομία. Με μαθηματική ακρίβεια οδηγείται το Παγκόσμιο σύστημα εκεί που ο Κύριός μας, εδώ και 2000 χρόνια μας εχει ενημερώσει.

Οι Εβραίοι, εάν ο Μεσσίας δεν έχει τα ανωτέρω χαρακτηριστικά που αυτοί του προσδίδουν, είναι σίγουρο και βέβαιον, ότι και πάλι θα τον απορρίψουν, όπως απέρριψαν προ 2000 ετών τον Ιησού μας, τον Οποίον εμείς όμως αποδεχθήκαμε ως Μεσσία και Σωτήρα της Ανθρωπότητας, ενώ αυτοί Τον σταύρωσαν.

Για να δούμε πως οι Εβραίοι πιστεύουν ότι θα είναι ο ερχόμενος Μεσσίας τους;

1ον. Είδαμε ότι περίμεναν έναν ηγέτη ως Βασιλέα του Ισραήλ. Έναν ηγέτη ελευθερωτή του Ισραήλ. Έναν ηγέτη που θα επιστρέψει όλους τους Εβραίους στη χώρα του Ισραήλ.

2ον. Περιμένουν σήμερα και πιστεύουν ότι ο ηγέτης που θα τους κτίσει τον Ναό του Σολομώντα, αυτός θα είναι και ο Μεσσίας.

3ον. Πιστεύουν ότι ο ηγέτης αυτός - Βασιλέας τους, θα επιβάλλει την παγκόσμια ειρήνη, κι αν ο κόσμος δεν θελήσει την ειρήνη, θα την επιβάλλει την ειρήνη τότε δια του πολέμου.

Γνωρίζετε τι λένε οι Εβραίοι περί του Ιησού μας και γιατί Τον απέρριψαν από Μεσσία του Ισραήλ;

Ας δούμε τι διδάσκουν.

Πρώτον, ότι ο Ιησούς δεν ήταν Βασιλέας, ηγέτης και ελευθερωτής του Ισραήλ, αλλά ένας αδύναμος άνθρωπος ο οποίος συνελήφθη και καταδικάστηκε από τους Ρωμαίους σε θάνατο.

Δεύτερον, ότι ο Ιησούς έφερε την κατάρα στο Ισραήλ και καταστράφηκε παντελώς ο Ναός του Σολομώντα.

Τρίτον, ότι η εμφάνιση του Μεσσία Ιησού, όχι μόνον δεν επισυνήγαγε τους Εβραίους στο Ισραήλ, αλλά μετά την ελευσή του, οι Εβραίοι διεσκορπίσθησαν στα πέρατα της Οικουμένης.

Τέταρτον, όχι μόνον δεν ελευθέρωσε το Ισραήλ, αλλά έως και το 1967 η Ιερουσαλήμ ήταν καταπατουμένη από τους εχθρούς.

Πέμπτον, ο Ιησούς όχι μόνον δεν έκανε τίποτα από τα ανωτέρω, αλλά τόλμησε και να ανακηρύξει τον εαυτόν του Θεόν αληθινόν και μάλιστα Υιό του Θεού.

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι Εβραίοι ως Θεό δέχονται μόνον τον Γιαχβέ και σε καμία περίπτωση δεν αποδέχονται ότι ένας άνθρωπος μπορεί να είναι ποτέ Υιός Θεού και μάλιστα Θεός.

Οι Εβραίοι θεώρησαν ιδιαίτερα ως βλασφημία το ότι ο Ιησούς Χριστός ενώπιον των Αρχιερέων είπε ότι είναι Υιός του Θεού.

Έχοντας υπόψιν όλα τα ανωτέρω τα οποία διδάσκουν έως και σήμερα οι Εβραίοι, θεωρούν τον Ιησού από τη Ναζαρέτ όχι ως Μεσσία τους, αλλά ως πηγή καταστροφών του Ισραήλ.

Άρα οι Εβραίοι θα αναγνωρίσουν ως ηγέτη τους και βασιλέα του Ισραήλ, ως Μεσσία και σωτήρα του έθνους τους μόνον εκείνον ο οποίος:

Α. Θα είναι όντως ηγέτης και ελευθερωτής του Ισραήλ και θα εξαφανίσει όλους τους εχθρούς του.

Β. Θα συγκεντρώσει τους Εβραίους στο Ισραήλ.

Γ. Θα χτίσει ξανά το Ναό του Σολομώντα.

Δ. Θα επιβάλλει την ειρήνη.

Ε. Δεν θα ανακηρύξει ποτέ τον εαυτόν του Θεό.

ΣΤ. Επίσης πιστεύουν ότι ο Μεσσίας θα είναι γόνος και απόγονος του Βασιλέως Δαβίδ, θα έχει δηλαδή πιθανόν βασιλική καταγωγή.

Ζ. Δεν τους απασχολεί αν θα είναι έγγαμος η άγαμος.

Η. Ούτε τους απασχολεί το τι ηλικίας θα είναι. Αρκεί να έχει συμπληρώσει, σύμφωνα με τους νόμους της Παλαιάς Διαθήκης, το 30ον έτος της ηλικίας του. Άρα, κατά τους Εβραίους, μπορεί να είναι και 30 και 35 και 40 και 50 ετών.

Εμείς έχοντας υπ᾽ όψιν μας όλα τα ανωτέρω που πιστεύουν οι Εβραίοι, μπορούμε να τα συγκρίνουμε με όσα λέγουν οι Γραφές (Παλαιά και Καινή Διαθήκη), οι Πατέρες και οι Διδάσκαλοι της Εκκλησίας.

Φυσικά οι Άγιοί μας δεν είναι πάντα ομόφωνοι σε όσα αναφέρουν περί του Αντιχρίστου. Δηλαδή: Άλλοι Πατέρες λέγουν ότι ο δήθεν Μεσσίας του Ισραήλ, θα κυβερνήσει δύο περιόδους και κάθε περίοδος θα είναι τρισήμισυ χρόνια. Αλλά άλλοι Πατέρες λέγουν ότι αυτό δεν έχει σοβαρή βάση στην Αγία Γραφή και ότι οι ημέρες του Αντιχρίστου θα είναι μόνον 1260 ημέρες.

Εμείς σήμερα συγκλίνουμε, ως δείχνουν τα γεγονότα, ότι μάλλον δεν θα είναι δύο οι περίοδοι του Αντιχρίστου, αλλά θα είναι μόνον μία, τρισήμισυ ετών η 1260 ημερών, ως αναφέρει η Αποκάλυψη.

Επίσης, άλλοι Πατέρες μας λέγουν ότι ο Αντίχριστος θα προσπαθεί να μιμηθεί τον Χριστό μας. Γι᾽ αυτό και τον θεωρούν ως αντίγραφο του Χριστού.

Άλλοι Πατέρες λέγουν ότι σίγουρα σε μερικά θέματα θα μιμηθεί τον Χριστό μας ως δήθεν Μεσσίας του Ισραήλ, αλλά κυρίως ονομάζεται Αντίχριστος διότι θα είναι εντελώς αντίθετος και πολέμιος του Χριστού και των όσων ο Ιησούς εκήρυξε και εδίδαξε.

Εμείς συγκλίνουμε πάλι με τους Πατέρες που λέγουν ότι ο Αντίχριστος θα είναι όχι τόσον αντίγραφο του Χριστού, αλλά αντίθετος του Χριστού. Αυτό δε φαίνεται σήμερα και ξεκάθαρα, που αλλάζουν όλοι οι Νόμοι των εθνών και ψηφίζονται Νόμοι αντιχριστιανικοί.

Τελευταίο παράδειγμα έχουμε την κατάργηση της εντολής του Κυρίου δια την έβδομη ημέρα περί αργίας. Αφού αλλάζει η Νομοθεσία και την Κυριακή από ημέρα του Κυρίου την μετατρέπουν σε εργάσιμη καθημερινή ημέρα.

Κάποιοι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, ελάχιστοι όμως πιστεύοντας ότι ο Αντίχριστος θα είναι αντίγραφο του Χριστού, την εμφάνισή του θα την κάνει όταν είναι ηλικίας 30 ετών, αφού και ο Χριστός 30 ετών ξεκίνησε την διδασκαλία Του.

Η μαρτυρία αυτή των Πατέρων δεν έχει βιβλική και αγιογραφική κατοχύρωση, κυρίως έρχεται συμπερασματικά λόγω του ότι κάποιοι άγιοι θεωρούν τον Αντίχριστο ως αντίγραφο του Χριστού. Το σίγουρο όμως είναι ότι η Αγία Γραφή δεν μας καταγράφει την ηλικία του Αντιχρίστου. Άρα σύμφωνα με τον Εβραϊκό Νόμο, θα πρέπει να έχει συμπληρώσει την ηλικία τουλάχιστον των 30 ετών δια να εμφανιστεί. Αλλά μπορεί να είναι και 32, 35, 40 κτλ. Σίγουρα πάντως πάνω από 30.

Εδώ θέλει προσοχή δια να μην πλανηθούμε. Διότι εφόσον η Αγία Γραφή δεν αναφέρει την ηλικία του Αντιχρίστου δεν μπορούμε να βασιστούμε περί αυτής μόνον σε κάποιους αγίους που λέγουν ότι θα είναι 30 ετών, ως αντίγραφο του Χριστού.

Οι Άγιοι Πατέρες είναι άγιοι και ουδείς αμφισβητεί την αγιότητά τους, αλλά οι ερμηνείες τους πολλές φορές σε προφητικά κείμενα της Γραφής δεν θεωρούνται ως ευαγγέλια και αλάνθαστες. Διότι εις τα προφητικά κείμενα οι Άγιοι τα ερμήνευαν κατά δύναμιν και σύμφωνα με όσα τότε βίωναν. 

Εξ όλων των ανωτέρω συμπεραίνουμε ότι οι Εβραίοι, δεν αποδέχθηκαν τον Ιησού ως Μεσσία τους, διότι διαστρέφοντας και παρερμηνεύοντας τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης, περίμεναν και περιμένουν τον Μεσσία όπως οι ίδιοι περιγράφουν.

Περιμένουν κάποιο πρόσωπο επιφανή και όχι κάποιο άσημο. Το πρόσωπο αυτό έχουν τη δύναμη οι Εβραίοι να το προβάλλουν διεθνώς. Αρκετά τηλεοπτικά δίκτυα, ραδιοφωνικοί σταθμοί, λέσχες όπως η Μπίλντεμπεργκ, μασονικές στοές, ο διεθνής Σιωνισμός είναι στα χέρια τους.

Ο Μεσσίας τους δεν είναι ανάγκη να γεννηθεί στο Ισραήλ, λένε οι Εβραίοι. Αρκεί να είναι Εβραίος το γένος. Δηλαδή μπορεί να γεννηθεί στη Γαλλία, στην Αμερική, στην Ελλάδα. Εμείς, λέγουν οι Εβραίοι, θα τον αναγνωρίσουμε, εάν κάνει όλα αυτά τα οποία πιστεύουμε και διδάσκουμε. Αρκεί να είναι Εβραίος. Ποιός θεωρείται σήμερα όμως Εβραίος το γένος; Εβραίος λογίζεται οποιοσδήποτε έχει μητέρα Εβραία, άσχετα με το τι καταγωγής είναι ο πατέρας.

Άρα ο πατέρας δεν μας απασχολεί. Μας απασχολεί η μητέρα, η οποία πρέπει να είναι οπωσδήποτε Εβραία.

Άρα ο Μεσσίας μπορεί να είναι Ρωσοεβραίος, Ελληνοεβραίος, Γαλλοεβραίος, Αμερικανοεβραίος, αλλά σίγουρα πρόσωπο επιφανή και θα ισχυρίζεται ο ίδιος, -προσέξτε σε αυτό το σημείο, διότι αυτό που θα λέγει θα είναι η απάτη- ότι προέρχεται από τη φυλή και το γένος του Βασιλέως Δαυΐδ.

Ενώ εμείς ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτό που θα ισχυρίζεται, ότι δηλαδή θα προέρχεται από το γένος του Δαβίδ, θα είναι ένα τεράστιο ψέμα, για να εξαπατήσει το λαό του Ισραήλ. Διότι ο Αντίχριστος, σύμφωνα με τις προφητείες θα είναι γόνος και απόγονος της φυλής του Δαν. Η δε φυλή του Δαν λένε ότι έφυγε από το Ισραήλ και πήγε προς τα μέρη της Περσίας και αργότερα εγκαταστάθηκαν στην Ευρώπη και δι᾽ αυτό λένε ότι η Δανία δημιουργήθηκε από απογόνους της φυλής του Δαν. Εδώ ας μην ξεχνούμε ότι όλες οι βασιλικές οικογένειες συνήθως έχουν καταγωγή από τη Δανία.

Ο χρόνος και ο καιρός θα τα δείξει όλα αυτά.

Ο Αντίχριστος, θέλοντας να εξαπατήσει το λαό του Ισραήλ, δια να τον αναγνωρίσει ως Μεσσία του πάση  θυσία θα προσπαθεί να αποδείξει ότι το γενεαλογικό δένδρο της μητέρας του φθάνει μέχρι τον Βασιλέα Δαυΐδ και όχι από τη φυλή του Δαν.

Αφού ο Αντίχριστος θα είναι αντίθετος του Χριστού, άρα θα είναι:

• Ταπεινός ο Χριστός; Υπερήφανος, υπερφύαλος, και εγωϊστής ο Αντίχριστος.
• Ελεήμων ο Χριστός; Άσπλαγχνος, σκληρός και βίαιος ο Αντίχριστος, απέναντι των εκλεκτών χριστιανών στους οποίους ο Θεός θα αποκαλύψει την ιδιότητά του. Αυτός όμως υποκρινόμενος ενώπιον των Εβραίων και των υπολοίπων λαών δια να τους πλανήσει, θα παρουσιαστεί ως ελεήμων και φιλάνθρωπος.

Οπότε, αγαπητοί μου αδελφοί, οποιοδήποτε επιφανή και ηγετικό πρόσωπο η βασιλικός γόνος τον οποίον τα μέσα ενημερώσεως, θα παρουσιάζουν ως ελεήμων και φιλάνθρωπο, πρέπει εμάς τους χριστιανούς να μας προβληματίζει. Διότι βλέπουμε σήμερα, αρκετοί ηγέτες να συμμετέχουν σε πανανθρώπινες φιλανθρωπίες, ιδιαίτερα ασχολούμενοι με τη φτώχεια των τρίτων χωρών, δια να αποκτήσουν την αγάπη των λαών.

• Δίκαιος ο Χριστός; Άδικος ο Αντίχριστος. Υποκρινόμενος όμως τον δίκαιο για να εξαπατήσει πρώτον τους Εβραίους και μετά όλους τους λαούς της γης. Με λίγα λόγια θα είναι αντίθετος και αντίχριστος του Χριστού μας. Μέσα του δε θα κρύβεται ο ίδιος ο Εωσφόρος, έτσι ώστε χωρίς δυσκολία να επιτυγχάνει τις απάτες του και τα σχέδιά του.
• Αρνίον ο Χριστός; Λύκος ο Αντίχριστος, φέροντας όμως μάσκα προβάτου και εμφανιζόμενος ενώπιον του λαού ως αρνίον άκακον.

Στο 13ο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως στ. 11 περιγράφει η Αγία Γραφή το δεύτερο θηρίο λέγοντας «και είδον άλλο θηρίον αναβαίνον εκ της γης, και είχε κέρατα δύο όμοια αρνίω, και ελάλει ως δράκων».

Εδώ ξεκάθαρα η Αγία Γραφή μας λέγει ότι ο Αντίχριστος ενώ θα υποκρίνεται το Αρνίον, στην ουσία θα είναι ο Δράκων, ο όφις ο αρχέκακος.

Ο Χριστός αναγνωρίζεται από τους χριστιανούς ως Βασιλέας και Μέγας Αρχιερεύς. Αυτή την εξουσία θα την αποκτήσει η θα την έχει και ο Αντίχριστος, αφού τα δύο κέρατα του θηρίου, συμβολίζουν ως λέγουν οι Άγιοι Πατέρες, την πολιτική και θρησκευτική εξουσία του θηρίου.

Γι᾽ αυτό και κάποιοι άγιοι θεώρησαν τον πάπα της Ρώμης, ο οποίος έχει πολιτική και θρησκευτική εξουσία ως τον Αντίχριστο η πρόδρομο του Αντιχρίστου.

Μερικοί άγιοι, μας λένε ότι ο Αντίχριστος θα είναι εις τύπον του βασιλέως Ναβουχοδονόσωρα και συμπεραίνουν ότι όπως ο Ναβουχοδονόσωρ, διοίκησε για 36 χρόνια έτσι και ο Αντίχριστος, θα εμφανιστεί στα 30 και θα διοικήσει σχεδόν για 6 χρόνια.

Εδώ ξαναλέμε ότι η άποψη αυτή των Αγίων Πατέρων δεν κατοχυρώνεται πλήρως από όλους τους Αγίους, η πλειοψηφία των οποίων πιστεύει ότι ο Αντίχριστος θα βασιλεύσει μόνον 1260 ημέρες, όσες λέγει και η Αποκάλυψη.

Κάτι άλλο που πρέπει να προσέξουμε στα χαρακτηριστικά του Αντιχρίστου είναι αυτό που αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Άγιος Οικουμένιος, οι οποίοι μας λένε ότι όπως ο Ιησούς, μπήκε μέσα στο Ναό του Σολομώντα, έτσι και ο Αντίχριστος θα μπει μέσα στο Ναό του Σολομώντα που θα ανεγείρει ξανά ο ίδιος ή τα όργανά του.

Το τρομερότερο πάντων είναι το ότι ο Άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Άγιος Οικουμένιος μας λένε ότι δια να πλανήσει τους χριστιανούς ο Αντίχριστος, δεν θα μπαίνει μόνον μέσα στο Ναό του Σολομώντα, αλλά θα εισέρχεται κανονικά και μέσα στους ιδικούς μας ιερούς Ναούς, δια να μην μπορούμε να υποψιαστούμε ότι αυτός είναι ο Αντίχριστος.

Θα χρησιμοποιήσει με λίγα λόγια, οποιονδήποτε τρόπο και μέθοδο μπορεί δια να εξαπατήσει ει δυνατόν και τους εκλεκτούς. Να εξαπατήσει τους Αρχιερείς, τους ιερείς, τους μοναχούς και κάθε έναν που πιστεύει αληθινά στον Ιησού Χριστό.

Πως είναι δυνατόν να πιστέψει κάποιος, ότι αυτός είναι ο Αντίχριστος, όταν εισέρχεται με κάθε υποκριτική ευλάβεια μέσα στους ιερούς Ναούς μας;

Σκέφτεστε, τη σύγχυση και την πλάνη που θα επικρατήσει εκείνες τις ημέρες; Πως θα χαρακτηρίσουμε έναν άρχοντα και μεγάλο πολιτικό ηγέτη ως Αντίχριστο, όταν εισέρχεται και στους δικούς μας ιερούς Ναούς; Πόσοι θα πλανηθούν τότε; Θα ακούμε Αρχιερείς και ιερείς και μοναχούς να λέγουν «Μα είναι δυνατόν να είναι ο Αντίχριστος αυτός ο ηγέτης μας, ο οποίος με τόση ευλάβεια εισέρχεται εντός των Ιερών Ναών;».

Κι όμως! Λέγει ο Χρυσόστομος ότι είναι δυνατόν και το επιβεβαιώνουν ο Άγιος Οικουμένιος και ο Άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας. Τα τελούμενα δε Μυστήρια εντός των Ιερών Ναών, μας λένε οι Άγιοι, ότι δεν θα έχουν καμία θεία Χάρη και θα είναι ανίερα.

Ο Αντίχριστος, υποκρινόμενος τον ευσεβή και αν έχει θρησκευτική και πολιτική εξουσία, σίγουρα θα επισκεφθεί τους Πατριάρχες μας, τους Αρχιεπισκόπους μας και εκείνοι, εάν δεν τον έχουν αντιληφθεί θα τον υποδέχονται με τιμές και δώρα.

Θεέ μου, Θεέ μου!!! Τι δύσκολες εποχές μας αναμένουν! Τι σύγχυση θα επικρατήσει στην ανθρωπότητα και στο χώρο της Εκκλησίας! Γι᾽ αυτό όλοι οι Άγιοι, όπως αναφέραμε στην αρχή, μας λένε ότι πρέπει να μελετάμε τα σημεία των καιρών και να ασχολούμαστε με τον Αντίχριστο, για να μην πέσουμε θύματά του.

  

Τι άλλα χαρακτηριστικά του Αντιχρίστου μας δίδει η Αγία Γραφή; Μας λέει ότι εάν αριθμήσουμε το όνομά του θα μας δίδει το νούμερο 666 (Αποκ. κεφ. ιγ´).

Όταν λοιπόν εμφανιστεί ο Αντίχριστος, οι χριστιανοί καλούνται να δουν εάν έχει τα ανωτέρω χαρακτηριστικά και εάν αριθμούμενο το όνομά του, δίδει το νούμερο 666. Εάν δεν το δίδει, τότε δεν θα είναι αυτός ο Αντίχριστος.

Για αυτό το θέμα μπείτε, διαβάστε και συγκλονιστείτε εδω:http://georgesagan.blogspot.gr/2016/09/blog-post_14.html

Πέρα από τα ανωτέρω χαρακτηριστικά του Αντιχρίστου, θα πρέπει να αναφερθούμε και σε ένα χαρακτηριστικό που θα έχει η εποχή του και το οποίον αναγράφεται στην Αποκάλυψη και αυτό είναι το εξής: «και ποιεί πάντας, τους μικρούς και τους μεγάλους, και τους πλουσίους και τους πτωχούς, και τους ελευθέρους και τους δούλους, ίνα δώσωσιν αυτοίς χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς η επί των μετώπων αυτών, και ίνα μη τις δύνηται αγοράσαι η πωλήσαι ει μη ο έχων το χάραγμα, το όνομα του θηρίου η τον αριθμόν του ονόματος αυτού».

Τι μας λέγει η Αποκάλυψη; Ότι η εποχή του Αντιχρίστου θα χαρακτηριστεί από την αλλαγή του τρόπου οικονομικών συναλλαγών. Θα αλλάξει ο τρόπος συναλλαγής των χρημάτων. Θα γίνεται τότε με το δεξί χέρι η το μέτωπο των ανθρώπων, όπου επάνω εις αυτά τα σημεία θα μπει το χάραγμα του Αντιχρίστου. Όποιος δεν έχει αυτό το χάραγμα, λέγει η Αποκάλυψη, δεν θα μπορεί να συναλλάσσεται, ούτε να πουλά, ούτε ν᾽ αγοράζει. Θα πρέπει να έχεις η το χάραγμα η το όνομα του θηρίου η τον αριθμό του ονόματος αυτού. Εάν δεν έχεις κάτι από αυτά, οποιαδήποτε συναλλαγή ακυρώνεται, δεν πραγματοποιείται.

Όταν δούμε λοιπόν ότι κάποια εξουσία μας ζητά να τοποθετήσουμε στα μέτωπά μας η στο χέρι μας κάτι που η Αποκάλυψη αποκαλεί χάραγμα και με το οποίο θα κάνουμε τις οικονομικές μας συναλλαγές, εμείς αφ᾽ ενός μεν, δεν πρέπει να το παραλάβουμε και να το δεχθούμε, διότι η Αποκάλυψη μας λέγει ότι όσοι έλαβαν το χάραγμα και έκαναν τις οικονομικές συναλλαγές τους, ή προσκύνησαν το θηρίο, ή την εικόνα αυτού θα βληθούν με τον Αντίχριστο και τα όργανά του εις την αιώνια κόλαση, αφ᾽ ετέρου η εφαρμογή του μέτρου αυτού, δηλαδή η επιβολή του νέου οικονομικού συστήματος, θα σημάνει για εμάς τους χριστιανούς την εποχή του Αντιχρίστου.

Φυσικά ο νέος τρόπος οικονομικών συναλλαγών θα θεσπιστεί δια Νόμου, δι᾽ αυτό και λέει η Αποκάλυψη ότι «ποιεί πάντας», δηλαδή θα κάνει όλους υποχρεωτικά να τον αποδεχθούν, παραλαμβάνοντας στο χέρι η στο μέτωπο το χάραγμα.

Με αυτό τον τρόπο θα μας λένε οι άρχοντες ότι δεν μπορεί να υπάρξει φοροδιαφυγή και όποιος δεν θα το αποδέχεται θα διώκεται ως παράνομος, ως φοροφυγάς. Θα διώκεται, διότι θα θεωρείται ότι θέλει να κρυφτεί από την εφορία, ότι θέλει να κρυφτεί από το Κράτος και γι᾽ αυτό θα διώκεται ως παράνομος.

Δεν θα διώκονται οι πιστοί στην αρχή, επειδή δεν θα ακολουθούν και δεν θα προσκυνούν τον Αντίχριστο, τον νέο αυτό πολιτικό άρχοντα. Διότι στην αρχή ποτέ ο Αντίχριστος δεν θα αποκαλύψει το πραγματικό του πρόσωπο και το ποιός είναι. Γι᾽ αυτό και θα πλανηθεί η ανθρωπότητα. Εάν το αποκάλυπτε από την αρχή, πολλοί λίγοι θα επλανώντο. Τώρα όμως θα πλανηθεί η πλειοψηφία της ανθρωπότητας και γι᾽ αυτό ο Χριστός μας τονίζει ότι οι πιστοί θα μείνουν λίγοι και τους λέγει «μη φοβού το μικρόν ποίμνιον». Φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι πιστοί που δεν θα δεχθούν να ακολουθήσουν το νέο οικονομικό σύστημα και τον Αντίχριστο. Θα μείνουν λίγοι, η πλειοψηφία θα πλανηθεί.

Εδώ, δεν αναγνώρισε ο κόσμος τον Χριστό όταν ήρθε και Τον εσταυρώσαμε, δεν Τον κατάλαβε ο κόσμος Τον Χριστό και Τον σταυρώσαμε, ούτε οι Εβραίοι Τον κατάλαβαν και Τον οδήγησαν στο Φρικτό Γολγοθά. Είναι λοιπόν δυνατόν να αντιληφθεί τώρα η ανθρωπότητα τον Αντίχριστο; Μόνον οι έχοντες Πνεύμα Άγιο, θα τον αντιληφθούν. Γι᾽ αυτό και θα στείλει ο Θεός τους δύο προφήτες. Δεν Τον κατάλαβε λοιπόν ο κόσμος τον Χριστό τότε και Τον σταύρωσε, θα καταλάβει τώρα τον Αντίχριστο; Είναι δυνατόν;

Οι έχοντες Πνεύμα Άγιο, όπως και τότε Τον κατάλαβαν και Τον αναγνώρισαν. Γι᾽ αυτό και θα γίνει μεγάλη πλάνη την εποχή εκείνη. Γι᾽ αυτό ο Αντίχριστος θα μπαίνει και μέσα στους ναούς μας, για να εξαπατεί τους πάντες.

Θα κινείται, λέει ο Απόστολος Παύλος, εν πάση απάτη και τέρασι ψεύδους. Θα κινείται με σημεία απάτης και τέρατα ψεύδους, θα λέει τα πιο φανταστικά ψέμματα, που μπορεί να έχει φαντασθεί ποτέ ο νους μας για να μας εξαπατήσει.

Την εποχή εκείνη, όπως είπαμε, θα στείλει ο Χριστός τους δύο Προφήτες Του που θα κηρύξουν ομοίως 1260 ημέρες και θα μας υποδεικνύουν τον Αντίχριστο και τις πλάνες του.

Όπως λέγει όμως η Γραφή, ο Αντίχριστος τελικά θα τους συλλάβει και θα τους δολοφονήσει. Τα δε πτώματα των Προφητών, θα τα αφήσει άθαφτα στην πλατεία της Ιερουσαλήμ, δια να τα βλέπουν όλοι και να φοβούνται με σκοπό να τον προσκυνήσουν.

Οι δύο Προφήτες θα δώσουν μεγάλη μάχη εναντίον του. Θα ελέγξουν αυτόν και όλα τα όργανά του δια τις απάτες και τα ψεύδη τους και θ᾽ αποκαλύπτουν συνεχώς ότι αυτός είναι ο Αντίχριστος περί του οποίου ομίλησε ο Χριστός και οι Άγιοι. Αλλά οι δύο Προφήτες θα ελέγξουν και όλους όσους συνεργαστούν μαζί του η τον αποδεχθούν, είτε αυτοί είναι πολιτικοί ηγέτες, είτε είναι Αρχιερείς, είτε είναι ιερείς, μοναχοί η μοναχοί.

Γι᾽ αυτό, λέει η Γραφή, ότι μόλις τους συλλάβει ο Αντίχριστος και τους σκοτώσει, θα χαρούν όλοι οι άρχοντες, διότι ξεμπέρδεψαν μ᾽ αυτούς τους δύο «παλαβούς» και «φανατικούς» που ξεσήκωναν το λαό εναντίον του άρχοντα της ειρήνης και του παγκόσμιου ηγέτη και σωτήρα της ανθρωπότητας. Γι᾽ αυτό τονίζει η Γραφή, ότι όλοι οι άρχοντες, από τη χαρά τους θ᾽ ανταλάσσουν δώρα αναμεταξύ τους.

Σκεφτείτε, όταν οι δύο άγιοι Προφήται στραφούν εναντίον Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Αρχιερέων και ιερέων το τι θα επικρατήσει στο χώρο της Εκκλησίας! Σάλος και ακαταστασία! Πανικός και σύγχυση! Διότι πως είναι δυνατόν να αποδεχθεί εύκολα ο κάθε Πατριάρχης και ο κάθε Αρχιερεύς και ο κάθε ιερεύς, ότι αυτοί οι δύο δημόσιοι ελεγκτές του παγκοσμίου ηγέτη, αλλά και του ιερού κλήρου είναι οι δύο προφήτες Ηλίας και Ενώχ, τους οποίους οι ίδιοι προσκυνούν τις εικόνες και ψάλλουν τα τροπάριά τους εν μέσω εκκλησιών;

Μόνον όσοι εξ αυτών έχουν πνεύμα Άγιον και ζουν ζωή αγία θα τους αναγνωρίσουν. Οι υπόλοιποι θα συνταυτιστούν με τον Αντίχριστο και θα πολεμήσουν τους δύο προφήτες.

Τότε θα συγκαλέσουν Συνόδους Εκκλησιών δια να καταδικάσουν όχι έναν Άγιο Νεκτάριο, όχι έναν Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο, όχι έναν Άγιο Μάξιμο ομολογητή, όχι έναν Μέγα Αθανάσιο, αλλά τους δύο μεγάλους Προφήτες της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης που θα προλέγουν τη Δευτέρα έλευση του Κυρίου μας.

Τι άλλο θα κάνει την εποχή εκείνη ο Αντίχριστος δια να τον κατανοήσουμε, αυτόν και την εποχή του; Λέγει η Αγία Γραφή: «ότι θέλει αλλοιώσαι καιρούς και νόμον» (Δαν. κεφ. 7 στ. 25). Στο ίδιο κεφάλαιο μας λέει ο προφήτης Δανιήλ ότι θα βλασφημεί το όνομα του Θεού αλλάζοντας τους Νόμους Του, αλλά και τον καιρό. Δι᾽ αυτό και τονίζουμε ότι θα είναι αντίθετος του Χριστού και λιγότερο αντίγραφο.

Τι θα κάνει λέει; Θα βλασφημεί τον Θεό. Πως; Αλλάζοντας τους νόμους. Θα αλλάζουν οι νόμοι και θα βλασφημεί με τα έργα του τον Θεό. Δηλαδή ο Νόμος του Χριστού που λέγει «ου φονεύσεις», η εποχή του Αντιχρίστου θα λέγει «ναι στις εκτρώσεις». Ο Νόμος του Χριστού θα λέγει «δεν θα ορκίζεσαι» και αυτοί θα σε υποχρεώνουν μέσα στα δικαστήρια να ορκίζεσαι. Δείτε, έως και σήμερα πόσοι αντιχριστιανικοί Νόμοι έχουν παγκοσμίως ψηφιστεί. Φτάσαμε στο σημείο, στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα να μην αναγράφεται και να μην αναφέρεται πουθενά το όνομα του Χριστού η του Χριστιανισμού.

Ο,τι είναι χριστιανικό από ᾽δω και πέρα καταργείται, διότι το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα πλέον δεν το προβλέπει.

Επίσης, πρέπει να προσέξουμε διότι στην αρχή δεν θα πει πουθενά ότι είναι Θεός. Μην περιμένετε από το στόμα του να πει ότι είναι Θεός.

Γιατί το ξεκαθαρίζουνε οι Εβραίοι. Εμείς, λένε, δεν δεχθήκαμε τον Χριστό, τον δικό σας Ιησού ως Μεσσία διότι βγήκε και είπε ότι Είμαι Θεός, Υιός Θεού, άρα Θεός. Υπάρχει περίπτωση λοιπόν, λέγουν, να δεχθούμε κάποιον άλλον Μεσσία ο οποίος θα πει ότι είναι κι αυτός Θεός;

Γι᾽ άλλη μια φορά ο Αντίχριστος και στο σημείο αυτό θα ξεγελάσει τους Εβραίους, αλλά και όλους τους λαούς.

Ο Αντίχριστος, αφού στερεωθεί στην εξουσία και είναι σίγουρος γι᾽ αυτή, τότε μέσα από το Ναό του Σολομώντα θα αυτοανακηρυχθεί ως θεός. Θα αρχίσει δε να κάνει και ψευτοθαύματα στην προσπάθειά του να πλανήσει τον κόσμο και να τον πιστέψει ως θεό.

Ας μην ξεχνούμε ότι ο Αντίχριστος μέσα του έχει ολόκληρο τον διάβολο, έχει μέσα του τον εωσφόρο, ο δε εωσφόρος τι ήθελε πάντοτε να κάνει; Να πάρει τη θέση του Θεού και να ενθρονιστεί ως θεός στη θέση του Θεού, γι᾽ αυτό και ξέπεσε, γενόμενος από άγγελος διάβολος.

Αυτό θα προσπαθήσει να κάνει τώρα επί της γης. Θα εισέλθει εντός του Ναού του Σολομώντα κάποια στιγμή και θα αναφωνήσει «Είμαι θεός! Προσκυνήστε με! Είμαι ο θεός σας, ο θεός του ουρανού και της γης».

Τότε ένα πλήθος Εβραίων, μόλις ακούσουν ότι ανακήρυξε τον εαυτόν του θεό, θα αποσκιρτήσουν και θα αναγνωρίσουν τον Ιησού μας, τον Οποίον είχαν σταυρώσει, ως τον πραγματικό Μεσσία.

Αυτό το γεγονός το προβλέπει ο Απόστολος Παύλος γράφοντας «και ούτως πας Ισραήλ σωθήσεται» (Ρωμ. 11,26).

Τότε πολλοί Ισραηλίτες θα γυρίσουν στο πρόσωπο του Χριστού μας και θα ζητήσουν συγνώμη. Γι᾽ αυτό είπε ο Χριστός προς αυτούς: «ου μη με ίδητε ξανά», δεν θα με ξαναδείτε τους λέγει, έως ότου αν είπητε, «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου». Τότε πολλοί Ισραηλίτες θα σωθούν, αναγνωρίζοντας τον Εσταυρωμένο Ιησού ως τον πραγματικό Μεσσία, εγκαταλείποντας ταυτόχρονα τον ψευτομεσσία Αντίχριστο.

Ίσως να ερωτήσει κανείς: Η Παγκόσμια Κυβέρνηση και η έδρα του Αντιχρίστου, που θα είναι, στις Βρυξέλλες; Η έδρα του θα είναι στην Ιερουσαλήμ. Γι᾽ αυτό και οι δύο Προφήτες εκεί θα εμφανιστούν και θα τον πολεμήσουν καλώντας και τον λαό του Ισραήλ σε μετάνοια και να μην αποδεχθούν τον Αντίχριστο. Γι᾽ αυτό και τα Ιεροσόλυμα τα τελευταία χρόνια έχουν μετατραπεί σε ευρωπαϊκή πόλη, δρόμοι, αεροδρόμια, πλατείες θυμίζουν Ευρώπη παρά μία χώρα Ασιατική. Σε λίγο τα Ιεροσόλυμα θα θυμίζουν Παρίσι, Βρυξέλλες ή Λουξεμβούργο.

Επίσης, υποκρινόμενος σε κάποια σημεία τον Ιησού μας, το ίδιο θα συμβεί και με την μητέρα του Αντιχρίστου.

Η Θεοτόκος ήτο γυνή σεμνή, ταπεινή, όμορφη, ελεήμων με πλήθος αρετών. Τα όργανα του Αντιχρίστου, θα προσπαθήσουν να παρουσιάσουν και την μητέρα του και αυτή ως τίμια γυναίκα με ευσεβή σύζυγο, διότι οι Εβραίοι δεν πιστεύουν ότι ο Μεσσίας τους θα γεννηθεί από παρθένο γυναίκα. Λένε μεν, ότι η μητέρα του Μεσσία τους πριν παντρευτεί θα είναι παρθένος. Όχι όμως και μετά τον γάμο. Διότι μετά τον γάμο και την τεκνογονία παρθενία δεν υπάρχει.

Αυτό που έγινε στην Υπεραγία Θεοτόκο, όπως διδάσκουν οι Άγιοί μας, είναι υπέρ την φύσιν. Αλλά οι Εβραίοι δεν το αποδέχονται. Γι᾽ αυτό και θεωρούν εξάλλου, ότι η Θεοτόκος Μαρία ήταν παντρεμένη μετά του Ιωσήφ και έτσι γεννήθηκε ο Ιησούς.

Άρα η μητέρα του Αντιχρίστου θα είναι κατά το δυνατόν όμορφη και θα προβληθεί και αυτή ως γυνήαίκα με αρετές, ως ελεήμων και φιλεύσπαγχνος. Οι Άγιοί μας, όμως τονίζουν ότι η μητέρα του θα είναι μιαρά γυναίκα.

Θα πρέπει λοιπόν να αναζητούμε ποιά υψηλόβαθμη γυναίκα, όμορφη κατά το δυνατόν την προβάλλουν τα ΜΜΕ, με αρετές, ελεήμων και φιλάνθρωπη.

Σίγουρα η γυναίκα αυτή δεν θα είναι η γυναίκα της διπλανής μας πόρτας. Θα είναι η μητέρα του Αντιχρίστου από "μεγάλο τζάκι".

Τον Μεσσία των Εβραίων λοιπόν δεν τον περιμένουν οι πατριώτες του ως άγαμον, αλλά ως έγγαμον, ως νυμφευμένον και με οικογένεια, όπως ήταν και ο βασιλιάς Δαυΐδ. Ομοίως και η μητέρα του την περιμένουν παντρεμένη, η οποία όμως προ του γάμου της θα ήταν παρθένος.

Οι ημέρες που ζούμε, είναι όντως αποκαλυπτικές, όπως έλεγε ο Γέροντας Παΐσιος.

Πιστεύουμε, ότι όντως είμαστε σε ημέρες που δεν θα αργήσει η εμφάνισή του.

Τα γεγονότα μαρτυρούν ότι σε εμάς δόθηκε το προνόμιο να ζήσουμε μάλλον το τέλος και τη διαδρομή των σημείων των καιρών, του Αντιχρίστου και της Δευτέρας του Χριστού Παρουσίας.

Η ανθρωπότητα οδηγείται ολοταχώς προς τον γκρεμό, δια να μπορέσει να εμφανιστεί ο παγκόσμιος ηγέτης και Μεσσίας των Εβραίων, ο οποίος θα «σώσει» την ανθρωπότητα από την καταστροφή, για να λάβει και να οικειοποιηθεί τον τίτλο του «Σωτήρα».

Πρέπει να οδηγηθεί η ανθρωπότητα, όπως λένε οι προφητείες και οι Άγιοι Πατέρες, πρώτα σε μεγάλη πείνα, θλίψη, «οία ουδέποτε γέγονε», για να παρουσιασθεί ο ψευτομεσσίας που οι τηλεοράσεις θα τον παρουσιάσουν ως «Σωτήρα» της ανθρωπότητας.

Εμείς όμως, ζώντας αυτές τις ημέρες ας συνεχίσουμε περισσότερο από κάθε άλλη φορά να ζούμε πιο πνευματικά, όπως έλεγε ο Γέροντας Πορφύριος, ας κάνουμε βήματα προς τον Χριστό μας. Βήματα μυστηριακής ζωής.  Άς ψάξουμε μες στα βάθη της ψυχής μας, μήπως υπάρχει κάποιο πάθος, μήπως υπάρχει κάποιο αμάρτημα, διότι πίσω από κάθε αμάρτημα και πάθος κρύβεται ένας δαίμονας. Άς διώξουμε από μέσα μας κάθε πάθος και ας αποκτήσουμε αρετές όπως είπε ο Χριστός μας.

Περισσότερη εξομολόγηση, περισσότερη νηστεία, περισσότερη προσευχή, περισσότερη Θεία Κοινωνία, για να μειώσουμε για να εξαφανίσουμε τα αμαρτήματά μας, για να έρθει η Θεία Χάρις επάνω μας για να μας δώσει δύναμη αλλά και για να διακρίνουμε όταν έλθει ο άνομος, το ποίος είναι, φωνάζοντας προς τον Αντίχριστο ότι εμείς δεν προσκυνούμε ουδένα άλλο, ει μη μόνον τον Αληθινό Θεό, τον Ιησού Χριστό, τον Υιόν της Θεοτόκου, τον Εσταυρωμένο και Αναστάντα κατά τας Γραφάς, εμείς Αυτόν προσκυνούμε, Αυτόν λατρεύουμε, Αυτόν Υμνούμε, Αυτόν δοξάζουμε.

Ας ζούμε ζωή εν Πνεύματι Αγίω ώστε να βρεθούμε καθαροί ενώπιον του Θρόνου του Θεού και να έχουμε χριστιανικά τέλη, ανώδυνα και ανεπαίσχυντα, ειρηνικά και καλήν απολογία να δώσουμε επί του φοβερού βήματος του Ερχομένου Χριστού μας. Αμήν.